π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΝΥΚΤΕΡΙΝΟ ΜΑΘΗΤΗ
ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΛΒΟ

Δελτίο της Οργανωτικής Επιτροπής για το έτος Κάλβου
Ζάκυνθος 1992 / τεύχ. 2

ΛΙΓΑ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

Μπορεί μέχρι και τις δικές μας ημέρες να έχουν κιόλας εκφρασθεί πάμπολλες και άκρως ενδιαφέρουσες "απορίες διαβάζοντας τον Κάλβο" (Γιώργος Σεφέρης), αλλά και παράλληλα να καταβλήθηκαν προσπάθειες, με αρκετή ομολογουμένως πρωτοτυπία κι επιτυχία, ώστε να σκιαγραφηθεί έστω "η αληθινή φυσιογνωμία και η λυρική τόλμη" του (Οδυσσέας Ελύτης), το καλβικό πάντως φαινόμενο παραμένει ακόμη ανεξιχνίαστο και μάλλον ποτέ δε θα κατορθωθεί ν' αποκωδικοποιηθούν σύνολες οι συντεταγμένες των μυστικών δυνατοτήτων του. Οπότε επαφίεται στην ποιητική κατάνυξη και στη δεκτικότητα του καθενός από μας για μιαν εντελώς προσωπική στο εξής προσπάθεια διείσδυσης ή προσγείωσης στην "απροσάρμοστη" για τα δικά μας μέτρα Ποίησή του. Άλλωστε, έτσι και μόνον έτσι, η Ποίηση λαβαίνει μιαν, έστω και ανάερη, δικαίωση, αν δηλαδή τολμήσουμε και διαπλατώσουμε επιτέλους τα ολοσφράγιστα παράθυρα του όλου εαυτού μας, ώστε ο αέρας της ορμητικός να οξυγονώσει ή και (γιατί όχι;) να σαρώσει, αν χρειάζεται, τα πάντα εκεί μέσα, καινίζοντας το χώρο.

Μες από τα Κείμενα της εργασίας αυτής και στα πλαίσια της αναστροφής όλων μας με τον Ανδρέα Κάλβο, λόγω μάλιστα των εορτασμών για τη συμπλήρωση των διακοσίων χρόνων από τη γέννησή του (1792-1992), Ι) πρωτοδημοσιεύουμε ένα άγνωστο μέχρι σήμερα φανταστικό πορτραίτο του Ποιητή, φιλοτεχνημένο από τον Ζακυνθινό ζωγράφο Χρήστο Ρουσέα (+1978), ΙΙ) καταβάλλουμε ορισμένα παλαιά προσωπικά οφειλόμενα στο νυκτερινό αυτόν μαθητή του Ομήρου, ΙΙΙ) ελέγχουμε τη ροή και την πυκνότητα του γκρίζου συναισθήματος, που αποπνέει και ΙV) καταφέρνουμε, όπως πιστεύουμε, την καθοριστική πια υπέρβαση του σκιώδους αυτού χρώματος μές από το καλβικό τοπίο.

Κατακλείοντας τα λίγα ετούτα εισαγωγικά, οφείλουμε να ευχαριστήσουμε τη φίλη ζωγράφο κ. Μαρία Ρουσέα-Μπάρμπα για την πολύ ευγενική παραχώρηση στην έκδοση αυτή των πινάκων της, των εμπνευσμένων από την Κάλβεια Ποίηση, αλλά και εκείνου του πατέρα της Χρήστου Ρουσέα, για τον οποίο μάλιστα ευελπιστούμε ν' αντιμετωπισθεί, όπως του αρμόζει.



Περιεχόμενα
Επιστροφή