102α Ι.Μ.ΠΑΤΡΩΝ
ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2009


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2009

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  102α

 

Ἀριθ. Πρωτ.:  542

 

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ

ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμον πλήρωμα τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

            Παιδι μου εὐλογημνα,

 Πλθη πιστῶν κατακλζουν σμερα τος Ἱερος Ναος κα τ Ἱερ Προσκυνματα τ ἀφιερωμνα στν Παναγα μας κα γνυ κλνουν μπροστ στν πανσεβσμια κα θαυματουργ Της Εἰκνα, τν ἱστορηθεῖσαν τ πρῶτον, ὑπ τοῦ Ἀποστλου, Λουκᾶ Ἱερωττου, τν Ὁδηγτριαν. Ἕνα ἀνθρπινο ποτμι μ δκρυα στ μτια, μ κερι ἀναμμνα, μ θυμαμα αἰσθητ κα πνευματικ, μ τῆς καρδιᾶς τ μῦρα, προχωρεῖ μ δος κα ἱερ συγκλονισμ στς αὐλς τῶν Μοναστηριῶν τῆς Παντοβασλισσας, τῆς μεγλης μας Μνας κα ἀφνει πνους, πθους, λαχτρες κα στεναγμος στ πανχραντα χρια Της. Μικρο κα μεγλοι, ἄνδρες κα γυναῖκες, σοφο κα ἀγρμματοι, Κλῆρος ἅπας κα Λας, ἱκετευτικ προσβλπουν στν πανακρατη κα πανσεβσμια μορφ Της.

Τ μτια Της ἀγκαλιζουν σπλαχνικ ὅλο τν κσμο. Ἄν κθε μνα δν ἀφνει ἀπ τ βλμμα της καννα της παιδ, ἀλλ κα μ τν σκψη της ἀκμη, νοερ τ συντροφεει, πσο μᾶλλον ἡ Πλατυτρα τῶν Οὐρανῶν, ἡ ὁποα ἔγινε θρνος τοῦ Παμβασιλως κα Τν βστασε στ ἅγια χρια Της, πσο μᾶλλον λγω αὐτ, ἡ μεγλη μας Μνα, πο μᾶς σκπει κα μᾶς προστατεει ἀπ πσης ἐπιβουλῆς κα περιστσεως.

Γι’ αὐτ κα μεῖς τ πονεμνα κα χιλιοβασανισμνα ἀπ τν ἁμαρτα κα τν πρσκαιρη ζω παιδι Της, γνωρζοντας τν πολλ, τν ἄπειρη ἀγπη Της κα τν θαυματουργικ πρς τν Δεσπτη παρμβαση κα μητρικ πρεσβεα Της κα ἀναγνωρζοντας ἐν εὐγνωμοσνῃ τν ἄμετρη εὐεργεσα Της, τν ὀνομζουμε «Θεοτκον» γιατ ἔφερε στν κσμο τν ἴδιο τν Θεν ὡς ἄνθρωπον. Τν μεγαλνομε «ὡς τοῦ Θεοῦ Μητρα», γιατ δνεισε τν ὕπαρξ Της, ὥστε ν σαρκωθῇ ὁ Υἱς κα Λγος τοῦ Θεοῦ. Ὡς «Ἀειπρθενον» τν τιμᾶμε, δηλαδ ὡς πρ τκου, ἐν τκῳ κα μετ τκον Παρθνον, κατ τν Διδασκαλαν τῆς Ἁγας μας Ἐκκλησας. «Γοργοεπκοο», τν ἀποκαλοῦμε γιατ ἀκοει γοργ τς παρακλσεις μας κα τς μεταφρει στν θρνο τοῦ Θεοῦ κα «Γλυκοφιλοῦσα», γιατ τρυφερ τν Υἱν κα Θεν Της κα Θεν ἡμῶν κατασπζεται κα ὅλους μας στοργικ μᾶς ἐναγκαλζεται κα μᾶς καταφιλεῖ. Πνω στ ἄχραντα χρια Της ἑννεται ὁ οὐρανς μ τν γῆ κα ὅλος ὁ κσμος εὑρσκει καταφυγ κα θαλπωρ κα ἀγπη. Κα «Ἐλεοῦσα» τν φωνζουμε, γιατ μσα στν φτχεια μας τν πνευματικ κα τν γενικτερη,  ἔρχεται φιλστοργα ν μᾶς ἐλεσῃ. Κα ὡς «Παρηγορτισσα» τν γνωρζουμε, γιατ ὅταν πονᾶμε στκεται κοντ μας, πνω ἀπ τ κεφλι μας κα γλυκ μᾶς θωπεει κα μᾶς παρηγορεῖ.

 Συνοδεει τν πονεμνη μνα κα τῆς μιλει γι τ δικ Της δκρυα κα τν δικ Της πνο κτω ἀπ τοῦ Υἱοῦ Της τν Σταυρ. Ἀκουμπει στν καρδι τοῦ πατρα πο ἀγωνζεται μ κπο κα πνο γι ν ζσῃ τν οἰκογνει του. Εἶναι παροῦσα κα στοῦ ἀρρστου τ προσκεφλι κα τοῦ δνει κουργιο κα δναμη, γι ν ξεπερσῃ τν πνο τῆς ἀρρστιας του. Κα στοῦ φοιτητ τν ἀγῶνα κα τοῦ κθε νου, πο ἀνογει τ φτερ του στῆς ζωῆς τ μανιασμνο πλαγος, μ τν μητρικ Της στοργ κα ἀγπη κα τν γλυκει Της παρουσα, δνει ἐλπδα κα νημα. Κα στν ταπειν Μοναχ, πο μσα στ ἀπριττο κελλ του ἀγωνζεται, τν ἑαυτ του ν ξεπερσῃ κα τν κσμο ν νικσῃ κα τν παμπνηρο κα μισκαλο διβολο ν κατατροπσῃ, παρχει βλσαμο κα δναμη κα χρη.

Γι’ αὐτ, ἀδελφο μου σμερα, «προσππτουσιν εὐσεβεῖς σν ἀρχαγγλοις ἀγγλοις κα μλπουσι, Κεχαριτωμνη χαῖρε μετ σοῦ ὁ Κριος, ὁ παρχων τῷ κσμῳ δι σοῦ τ μγα ἔλεος».

Ἡ σημεριν λαοθλασσα, στν πανσεβσμια μνμη Της, δνει ἀκμη ἀπντηση κα σ ὅλους ἐκενους, οἱ ὁποῖοι ἰσχυρζονται ὅτι ἡ πστις ἐξλιπε. Ἄς ἔλθουν ν διαπιστσουν γι μι ἀκμα φορ, ὅτι ἡ Ὀρθοδοξα σεεται ἀπ’ ἄκρου εἰς ἄκρον τῆς γῆς κα ἡ Ὀρθδοξη Ἑλλδα κυρως, γονατζει στν Τῆνο κα στν Σουμελᾶ, στν Παναγι τοῦ Κκκου κα στν Γηροκομτισσα τῶν Πατρῶν κα ὅπου ἀλλοῦ κα ἀπ καρδας ἄσματα εὐχαριστρια ψλλει τιμντας τν Παναγα, ὡς Ὑπρμαχον Στρατηγν κα Στειρα τοῦ Γνους.

Κα μεῖς ὅλοι, μ συντριβ καρδας κα δκρυα κατανξεως, θερμ τν παρακαλοῦμε: «Ἆρον σου τ ὄμματα Μαριμ κα ἴδε εὐσπλχνως τος Εἰκνι Σου τῇ Σεπτῇ παρεσττας Κρη κα σ παρακαλοῦντας κα πλρωσον αἰτσεις τοτων Πανμνητε». Δηλαδ: «Σκωσε τ μτια σου Μαριμ κα δς μ τ σπλαχνικ σου βλμμα ὅλα τ παιδι σου πο κυκλνουν τν Σεπτ Σου Εἰκνα κα Σ θερμοπαρακαλοῦν γι ν μεσιτεῃς στν Κριο, ὥστε ν ἐκπληρωθοῦν οἱ ἐπιθυμες τῆς ψυχῆς τους κα τ πρς Αὐτν αἰτματ τους».

Ἀγαπητο μου,

Κα ὁ Ἐπσκοπς σας σμερα, γονυπετς μ βαθει κατνυξη, μπροστ στ θαυματουργ τῆς Παναγας μας Εἰκνισμα, δεται στ χρη Της γι ὅλους σας, γι τ πνευματικ του παιδι, τν Ἱερ Κλῆρο κα τν φιλθεο Λα, γι τος πονεμνους κα κενους πο τς ὧρες τους περνᾶνε στ κρεββτι τῆς ἀρρστιας, γι τ παιδι μας πο ἀγωνζονται ν βγοῦν ἀπ τῶν ναρκωτικῶν τν φοβερ κλαση, γι ὅσους ζητοῦν ν βροῦν τῆς ζωῆς τους τ δρμο, γι ὅλους ὅσοι νοσταλγικ στν Εἰκνα τῆς Παναγας μας προσβλπουν. Παρακαλεῖ γι τς μητρες κα τος πατρες, πο ἀγωνζονται γι τν οἰκογνει τους, γι ὅλους ἐκενους πο ποθοῦν κα πονοῦν γι ν διατηρσουν τν ἁγντητα κα καθαρτητα τῆς ψυχῆς κα τοῦ σματος, γι τος ἐργαζομνους τιμως κα γι τος ξενητεμνους ἀδελφος μας, ὥστε ν διατηρσουν ἀλβητη τν Ἑλληνορθδοξη παρδοσ μας στος ξνους τπους πο ζοῦν κα ἀναπνουν. Ἱκετεει γι τος ἀνργους κα γι τ στρατευμνα παιδι μας, γι κενους πο ἔτυχε ν πλανηθοῦν κα ν παραστρατσουν κα πο ζοῦν μσα στ πνευματικ σκοτδια, μακρυ ἀπ τν γλυκει θαλπωρ τῆς Ἁγας μας Ἐκκλησας. Προσεχεται γι τος φυλακισμνους, ὥστε μ τν ὑπομον κα τν μετνοια κα τν προσευχ, ν εὑρσκουν τν ἀναψυχ τους κα γι τος ξεριζωμνους ἀπ τς πατρικς τους ἑστες, ἐξαιτας τῶν πολμων κα ὅποιων ἄλλων δυσκολιῶν κα γι ὅλους τος ἀδελφος μας ὅπου γῆς, ὥστε βλσαμο στν καρδι τοῦ καθενς ἡ χρις τοῦ Θεοῦ δι πρεσβειῶν τῆς Παναγας μας ν κατλθῃ κα ἡ χαρ τοῦ οὐρανοῦ, ὅλους θαυμαστ ν ἐπισκισῃ.

Παιδι μου εὐλογημνα,

Τελεινοντας τς πατρικς μου σκψεις μ τν εὐκαιρα τῆς μεγλης Ἑορτῆς τῆς Παναγας μας, σᾶς ὑπενθυμζω τος λγους τοῦ Ἁγου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ, ὁ ὁποῖος παραγγλλει.

«Ν ἔχετε εὐλβεια εἰς ὅλους τος Ἁγους τῆς Ἐκκλησας μας, να, μ περισστερον ν ἔχετε χλιες φορς εἰς τν Δσποιν μας τν Θεοτκον Μαραν, διατ ὅλοι οἱ Ἅγιοι εἶναι δοῦλοι τοῦ Χριστοῦ, ἀλλ ἡ Δσποιν μας, ἡ Θεοτκος εἶναι Κυρ κα Βασιλσσα τοῦ οὐρανοῦ κα τῆς γῆς κα πσης νοητῆς κα αἰσθητῆς κτσεως κα παρακαλεῖ δι τς ἁμαρτας μας. Ἐπῆρε    (ὁ Θες) τν Θεοτκον κα τν ἔκαμε Βασλισσαν κα ἐτμησε τ γνος μας. Δι τοῦτο πρπει κα ἡμεῖς, ἀδελφο μου, ν τιμῶμεν τν Δσποινα μας τν Θεοτκον, μ νηστεῖες, προσευχς, ἐλεημοσνες κα μ τ καλ μας ἔργα».

 

Τ ἔτη σας ἅγια, χαριτωμνα κα πολλ.

Ἡ Παναγα μας ἄς εἶναι σκπη κα βοθεια πντων ἡμῶν

       Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

 

  + Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

 

 

Υ.Γ. Ἡ παροῦσα ν ἀναγνωσθῇ κατ τν Θεα Λειτουργα τῆς Ἑορτῆς τῆς Κοιμσεως τῆς Θεοτκου.