135η Ι.Μ.ΠΑΤΡΩΝ


 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ   135η

 

 

Ἀριθμ. Πρωτ.: 269

 

 

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ

ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

 

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

 τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

 

  Παιδι μου εὐλογημνα,

«Εὐλογητς ὁ Θες. Εὐφημσωμεν σμερον τν Μονογενῆ Υἱν, τν τῶν οὐρανων γενντορα, τν τῶν κρυφων λαγνων τῆς γῆς ὑπερκψαντα κα ταῖς φωσφροις ἀκτῖσι τν ὅλην οἰκουμνην ἐπισκισαντα. Εὐφημσωμεν σμερον τν ταφν τοῦ Μονογενοῦς, τν Ἀνστασιν τοῦ Νικητοῦ, τν χαρν κα τν ζων τοῦ κσμου».

Μ αὐτ τ λγια ὁ Ἅγιος Γρηγριος Ἐπσκοπος Νσσης, μᾶς καλεῖ ν ἑορτσωμε λαμπρ τν φωτοφρο Ἀνσταση τοῦ Κυρου. Κα ἐμεῖς, συγκεντρωμνοι ἐπ τ αὐτ, στν πντιμο Οἶκο τοῦ Σωτῆρος, ἐπικροτοῦντες εὐφροσνως, τ ὅσα λγει ὁ Ἅγιος, δοξζομε κα εὐχαριστοῦμε τν ἐκ τφου ἀνατελαντα Κριον, τν μνον ἀληθινν Θεν, ὁ Ὁποῖος ἔγινε ἄνθρωπος, ἔπαθε κα ἀνστη γι τν ἰδικ μας ἀποκατσταση στν ἀρχαα μακαριτητα.

«Βλπετε, ἀδελφο ἀγαπητο κα φιλορτοι κα φιλχριστοι, τ εἶναι αὐτ ἡ μεγλη λαμπροφορα; Τ εἶναι αὐτ ἡ τση φωταγωγα κα χαρ; Τ εἶναι αὐτ πο ἔκανε τν Ἐκκλησα ν ἀστρφτῃ τσο πολ; Τ εἶναι αὐτ πο ἐλμπρυνε τν Οἰκουμνη; Χθς ἤμασταν σ λπη κα σμερα σ χαρ. Χθς σ κατφεια κα σμερα σ εὐθυμα. Χθς σ θρνους κα σμερα σ ἀλαλαγμος». (Ἅγιος Θεδωρος ὁ Στουδτης)

Ἡ παροῦσα ἡμρα κα φωτοφρος ἑορτ κα πανγυρις, διχνει μακρι μας τν πικρα, τν ὀδνη, τν ἀπελπισα, μ τν ὁποα γεμζει τν ψυχ μας ὁ φθνος τοῦ διαβλου, οἱ κοσμικς κα μταιες μριμνες, ἡ ἀπολυτοποηση τῶν γηνων ἀγαθῶν, ἡ ἀποστασα μας γενικ ἀπ τν Θε.

Δν ὑπρχει μεγαλτερη εὐεργεσα σ μᾶς, ἀπ τν Ἀνσταση τοῦ Κυρου.

Ἀδελφο μου, χαρεῖτε. Νικθηκε ὁ θνατος. Καταργθηκε ὁ Ἅδης. Νεκρο δν ὑπρχουν. Ὅσοι λυπηθκατε κα πονσατε γι τν ἀναχρηση ἀπ τν κσμο αὐτ, κποιου ἀγαπημνου σας προσπου, βεβαιωθεῖτε πλον, ὅτι ζεῖ αἰνια κοντ στν Θε κα συνεορτζει μαζ μας κα συμπανηγυρζει.

Ὅσοι ἀδικηθκατε στ ζω ἀπ τς δυνμεις τοῦ διαβλου, ἐλᾶτε σμερα ν διαπιστσετε, ὅτι εἶστε δυνατο κα ἰσχετε, «ἐν τῇ δξῃ κα τῇ ἰσχι τοῦ Ἀναστντος Κυρου».

Ὅσοι εἴχατε στηρξει τν εὐτυχα σας στ ὑλικ ἀγαθ κα ἀπογοητευθκατε, ἀφῆστε πσω τν λπη κα στενοχωρα, ἀπ τν ἀπλεια τῶν φθαρτῶν, τῶν γηνων κα προσκαρων κα γνετε μτοχοι τῆς Εὐχαριστιακῆς Ἀναστασμου Τραπζης, ἡ ὁποα κα σμερα κα πντοτε γμει κα μᾶς χαρζει τν οὐρνιο κα αἰνιο πλουτισμ.

«Δημιουργηθκαμε γι ν εὐεργετηθοῦμε. Εὐεργετηθκαμε, ἐπειδ δημιουργηθκαμε», λγει ὁ Ἅγιος Γρηγριος ὁ Θεολγος. Κα συνεχζει ὁ ἴδιος.

«Τσο μᾶς ἀγπησε ὁ Θες, ὥστε μᾶς ἐχρισε τ Πσχα.

Ὦ Πσχα, τ μγα κα ἱερ, πο καθαρζεις τν κσμο ὅλο! Ὦ Λγε Θεοῦ κα φῶς κα ζω κα σοφα κα δναμη.

.... Ὦ Λγε πο νοεῖσαι κα ἄνθρωπε πο φανεσαι. Ὦ Λγε Θεοῦ πο φρεις τ πντα, προσδεδεμνα στ λγο τῆς δυνμες σου...».

Κα μεῖς, ταπειν, ἀφοῦ ἀκοσαμε τοῦ Ἁγου τ φων, ζῶντες μαζ του τν χαρ κα τν πλοῦτο τῆς Ἀναστσεως, βοῶμεν πρς τν Νικητ τοῦ θαντου. «Οἱ δοῦλοι σου σμερα, Δσποτα Κριε, ἐν χαρᾷ κα ἀγαλλισει, ἐν ὕμνοις κα ὠδαῖς πνευματικαῖς, Σ δοξζομε γι τ χαρ, γι τν Ἀνσταση, γι τ ζω τν ἀτελετητη, πο μᾶς ἐχρισες κα μᾶς χαρζεις μσα στν Ἐκκλησα Σου δι τοῦ τιμου Πθους Σου κα τῆς ἐνδξου ἐκ νεκρῶν Ἀναστσεως Σου. Βοθησ μας, ν σταθοῦμε ὄρθιοι, στς δσκολες ἡμρες πο διερχμεθα, ν νικσωμε τος κλυδωνισμος τῆς νοητῆς θαλσσης, ν ἐπανερωμε τν ἐλπδα κα ν ἀγαπσωμε τν ὄντως ζω».

Παιδι μου εὐλογημνα,

Ἄς χαροῦμε σμερα, μ τν οὐρνια κα ἀναστσιμη χαρ. Μ τν Ἀνσταση τοῦ Κυρου πραγματοποιεῖται ἡ συμφιλωση τοῦ Θεοῦ μ τν ἄνθρωπο, ἡ γῆ γνεται οὐρανς.

«Πσχα πανσεβσμιον ἡμῖν ἀντειλε».

Ἄνοιξε ὁ Παρδεισος κα ἀποκτσαμε πλι τν πρτη πατρδα μας. Ἡ κατρα ἐξαφανστηκε, ἡ ἁμαρτα καταλθηκε, ὁ θνατος νικθηκε.

Σᾶς ἀσπζομαι ἐν χαρᾷ κα ἐν ἀγπῃ πατρικῇ, μ τν ἀναστσιμο ἀσπασμ κα χαιρετισμ.

 

Χριστς Ἀνστη!

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

 

 

U Ο  Π Α Τ Ρ Ω Ν   Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

 

Υ.Γ. Ἡ παροῦσα ν ἀναγνωσθῇ κατ τν Θεαν  Λειτουργαν τῆς Ἀναστσεως.