24ς Φεβρουαρου 2009



Ἐν Πάτραις τῇ 24 Φεβρουαρου  2009

 

Ἀριθμ. Πρωτ.: 167

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  95Η

(Ἐπ τῃ εἰσδῳ εἰς τν Ἁγαν κα Μεγλην Τεσσαρακοστν)

 

Πρς

Τν Ἱερν Κλῆρον

τῆς Ἁγιωττης κα Ἀποστολικῆς Μητροπλεως Πατρῶν

Εἰς Ἕδρας των

           

Ἀγαπητο μου,

Ὁ Κριος μᾶς ἐλησε ὥστε κα πλι ν φθσωμε στν Ἁγα κα Μεγλη Τεσσαρακοστ, στν περοδο κατ τν ὁποα ἡ ἁγα μας Ἐκκλησα, μᾶς προετοιμζει μ τν προσευχ, τν νηστεα, τν πνευματικ περισυλλογ κα τν συμμετοχ στ Μυστηριακ ζω, ὥστε ν προσκυνσωμε τ Σεπτ κα Ἅγια Πθη τοῦ Κυρου μας κα ν Τν δοξσωμε Ἀναστντα ἐκ νεκρῶν.

Ἄς ἀφσωμε, λοιπν, πσω μας τς βιοτικς μριμνες κα κοσμικς φροντδες κα ἐπιθυμες κα ἄς ἀσχοληθοῦμε περισστερο μ τ πνευματικ θματα πρς καταρτισμ ἀφ’ ἑνς μν ἡμῶν τῶν ἰδων, ἀφ’ἑτρου δ πρς πνευματικν ἐφοδιασμ τοῦ χριστεπωνμου Πληρματος τῆς Ἁγας μας Ἐκκλησας.

Τ στδιο τῶν ἀρετῶν εἶναι πλον ἀνοικτ. Τ ἀθλματα περιμνουν τος ἀθλητς κα ὁ ἀθλοθτης Κριος ἀναμνει τν ἔκβαση αὐτοῦ τοῦ ἀγῶνα, ὥστε ν ἀποδσῃ στν καθνα τν τῆς νκης στφανο. Ὁ ἀγνας εἶναι καλς κα τμιος κα ἀξζει ν τν ἀναλβωμε, «ἵνα μ μενωμεν ἔξω τοῦ νυμφῶνος Χριστοῦ», ἀλλ ν εὑρεθῶμεν ἐκεῖ ὅπου, «οἱ καλῶς ἀθλσαντες κα στεφανωθντες», ἀπολαμβνουν τῆς οὐρανου χαρᾶς κα μακαριτητος.

Ἄν οἱ προσπθειες κατ τ παρελθν ἔπρεπε ν εἶναι μεγλες κα ὁ ἀγνας ἐντατικς, πσο μᾶλλον γι τ παρν, ἀφοῦ ζοῦμε σ καιρος χαλεπος. Κα τ λγομεν αὐτ διτι ὁ μισκαλος σμερα, παρ ποτ, ὑψνει θρασυττην τν κεφαλ κα ἔχει ἐπηρμνην τν ὀφρν κα θεωρεῖ ὅτι ἔχει κατακυριεσει τν ὑπ’οὐρανν σμπασαν. Παντοῦ μση κα πθη, ἀποστασα ἀπ τν Θε, ἐνασχληση μ τ ἁμαρτωλ κα φθαρτ τ ὁποῖα ἀδηγοῦν στν ἀπλεια. Πλεμοι κα καταστροφς. Δυστυχῶς εὑρσκει τ πλρωμ του τ ρηθν, «δχως Θε ὅλα ἐπιτρπονται». Ἀντιλαμβνεσθε, λοιπν, ὅτι ὁ δρμος γνεται περισστερο δσκολος κα κοπιδης καθ’ ὅσον τ ἐμπδια εἶναι πλεῖστα ὅσα, ἐκ τοῦ ἀρχαικκου κα παμπονηροττου δαμονος προερχμενα κα ἐκ τῶν ὀργνων αὐτοῦ.

Μανεται ὁ πλεμος ἐναντον τοῦ πνευματικῶν ἀξιῶν, ἐναντον τῶν ἱερῶν κα τῶν ὁσων της πστες μας, ἐναντον τῶν ἁγων. Ζοῦμε σ καιρος ἀποκαλυπτικος. Ὅμως ἄς μ φοβηθῶμεν κα ἄς μ δειλισωμεν. «Ἰδο νῦν καιρς εὐπρσδεκτος, ἰδο νῦν ἡμρα σωτηρας...» (Β’Κορινθους 6,2), κα «καιρς τοῦ ποιῆσαι τῷ Κυρῳ»(Ψαλμς 118). Ἐνδυθῆτε, ἀδελφο,  τ ὅπλα τοῦ φωτς κα μετ θρρους κα πστεως, ἀγπης κα ἐλπδος πρς Αὐτν κα βεβαιτητος γι τν νκη κα τν Ἀνσταση, ἀγωνισθῆτε «ἐξαγοραζμενοι τν καιρν, ὅτι αἱ ἡμραι πονηρα εἰσν».(Ἐφεσ.5,16). Οἱ ἄνθρωποι περιμνουν τν βοθει μας, τν πνευματικ μας ἐνσχυση κα γι’αὐτ τν λγο πρπει ν εἴμεθα ἀν πᾶσα στιγμ ἕτοιμοι κα κατηρτισμνοι, «ἵνα μ τ πομνιν μας λκοι βαρεῖς ἁρπσωσι».

Μ λησμονῆτε, παρακαλῶ σας, ὅσα ὁ ὅσιος Πατρ ἡμῶν Ἰωννης ὁ Σινατης παραγγλλει. Ὁ Ἱερες λγει ὁ ἐν λγῳ Ἅγιος, εἶναι:

·        Ποιμν, ὅστις λογικ πρβατα ὁδηγεῖ «ἐν ἀκακᾳ, ἐν οἰκεα σπουδῇ κα εὐχῇ».

·        Κυβερντης, ὅστις «ἰσχν νοερν ἐκ Θεοῦ κα οἰκεων μχθων ἔλαβεν».

·        Ἰατρς, ὅστις «πρῶτος ἐθερπευσεν ἑαυτν, ἵνα κα τος ἄλλους σσῃ».

·        Διδσκαλος, ὅστις «νοερν δλτον γνσεως ἔλαβεν».

Ἄς προσξωμε, ἀγαπητο μου, κα αὐτ τ ὁποῖα λγει ὁ Ἱερς Χρυσστομος. «Κα γρ τ ὅπλα ἐστ τ ἀπ Γραφῶν πνευματικ. Ἀλλ ἄν μ εἰδῶμεν ἁρμσαι τ ὅπλα... αὐτ μν ἔχει τν οἰκεαν ἰσχν, τος δεχομνους δ οὐδν ὠφελῆσαι δναται... Δι τοῦτο καταγλαστοι γινμεθα... Νυν δ ἐν μν, τοῖς βιοτικοῖς ἕκαστος ξφοις ἐστ τομτερος... ἐν δ τοῖς ἀναγκαοις κα πνευματικοῖς πντων ἐσμν ραθυμτεροι». (ΕΠΜ Χρυσστομος 59, 174-175).

Ἀδελφο μου, ὁ Θες θ ζητσῃ ἀπ’ὅλους μας λγο γι τ πομνιο τ ὁποῖο μᾶς ἔχει ἐμπιστευθῆ. Γρηγορεῖτε κα προεσεχεσθε. Ἀγρυπνσατε, φυλξατε φυλακς ἡμρας κα νυκτς. Ἔχετε ἀνοικτος τος Ἱερος Ναος, ὅπως κα σ ἄλλες περιπτσεις σᾶς ἔχω μετ’ ἐπιτσεως συστσει. Κνετε τς Ἱερς Ἀκολουθες, πρω κα ἀπγευμα. Δεχθῆτε τος ἀνθρπους μ ἀγπη πολλ. Ἡ καρδι σας ἄς εἶναι τπος ἀναπασεως τῶν πονεμνων κα δυστυχισμνων συνανθρπων μας.

Ὁδηγσατε μσα ἀπ τ Μυστριο τῆς Ἐξομολογσεως τος ἀνθρπους στν μετνοια, στν πνευματικ ζω κα στν Μυστηριακ κοινωνα μ τ Θε.

«...Ἔστωσαν ὑμῶν αἱ ὀσφες περιεζωσμναι κα οἱ λχνοι καιμενοι κα ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρποις προσδεχομνοιςτν κριον ἑαυτῶν, πτε ἀναλσει ἐκ τῶν γμων, ἵνα ἐλθντος κα κροσαντος εὐθως ἀνοξωσιν αὐτῷ. Μακριοι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι, οὕς ἐλθν ὁ κριος εὑρσει γρηγοροῦντας. Ἀμν λγω ὑμῖν ὅτι περιζσεται κα ἀνακλινεῖ αὐτος, κα παρελθν διακονσει αὐτοῖς...»(Λουκ. 12, 35-37) . Δηλαδ, «ν εἶστε ἕτοιμοι μ τ μση σας ζωσμνη κα τ λυχνρια σας ν εἶναι ἀναμμνα. Κα ὅμοιοι μ ἀνθρπους πο ἀναμνουν τν Κρι τους, πτε θ ἐπιστρψῃ ἀπ τος γμους γι ν τοῦ ἀνοξουν ἀμσως ὅταν θ ἔλθῃ. Μακριοι εἶναι οἱ δοῦλοι ἐκεῖνοι πο θ τος βρῇ ὁ Κριος ν εἶναι ἄγρυπνοι ὅταν ἔλθῃ. Ἀλθεια σᾶς λγω, ὅτι θ ζσῃ τν μση του κα θ τος βλῃ ν καθσουν στ τραπζι κα θ ἔλθῃ ν τος διακονσῃ....»

Ἄς ἀγωνισθοῦμε, ἀδελφο, κα Κριος ὁ Θες, θ εὐλογσῃ τος κπους μας κα τος καμτους μας κα ἐν χαρᾷ κα ἀγαλλισει θ φθσωμεν οἱ πντες στν Ἁγα κα Μεγλη Ἐβδομδα κα στν φωτοφρο ἡμρα τῆς Ἀναστσεως.

Σᾶς ἀποστλλω τ πργραμμα τῆς κινσες μου κατ τν Μεγλη Τεσσαρακοστ κα παρακαλῶ ὅλους ὅσοι ἐφημερεετε στς Ἐνορες τς ὁποῖες θ ἐπισκεφθῶ, ν ἐνημερσετε καταλλλως τ χριστεπνυμο Πλρωμα, ὥστε ν μετχῃ στς Ἱερς Ἀκολουθες.

Εὔχομαι κθε εὐλογα παρ Κυρου κα ἐνσχυση στν πνευματικ σας ἀγῶνα.

 

Καλ Τεσσαρακοστ κα καλ Ἀνσταση.

 

 

Σᾶς ἀσπζομαι ἐν Κυρῳ

Μ πατρικς εὐχς κα εὐλογες

 

   

 

U Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ