ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Ἐν Πάτραις τῇ 9ῃ Φεβρουαρου 2010

 

 



ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  115η

«Περ τῆς Ἁγας κα Μεγλης Τεσσαρακοστῆς»

 

Πρός

τόν εὐσεβῆ Λαόν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Παιδι μου εὐλογημνα,

Εὐδκησε Κριος ὁ Θες, ν εἰσλθωμε κα πλι στ στδιο τῆς Ἁγας κα Μεγλης Τεσσαρακοστῆς, τῆς περιδου κατ τν ὁποα ἡ Ἁγα μας Ἐκκλησα, μᾶς ἑτοιμζει πνευματικ, ὥστε ν φθσωμε ν προσκυνσωμε τ Σεπτ κα Ἅγια Πθη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν κα ν Τν δοξσωμε Ἀναστντα ἐκ νεκρῶν.

Μ τν εὐκαιρα αὐτ ἐπικοινωνῶ μαζ σας, προκειμνου ν ἐκφρσω τς ἐγκρδιες εὐχς μου γι εὐδωση τῶν πνευματικῶν σας ἀγωνισμτων κα γι ν ἀπευθνω στν ἀγπη σας λγους πατρικος, πνευματικῆς οἰκοδομῆς.

Ἄν συνεχῶς, ἀγαπητο μου, πρπει ν σκεπτμεθα τ μεγαλεῖο τῆς ἀγπης τοῦ Θεοῦ κα ν προσπαθοῦμε, μσα ἀπ τς ἡμρες κα τ ἔργα μας, ν Τν δοξολογοῦμε κα ν Τν εὐχαριστοῦμε, πολ περισστερο κατ’αὐτ τν περοδο. Διτι ἐντοντερα βινομε τ ὅτι μᾶς ἐδημιοργησε ἐξ ἀγπης κα μᾶς ἐπροκισε μ χρη κα εὐλογα περισσ, μ σοφα κα δναμη, ὡς ψυχοσωματικς ὀνττητες κα ὥρισε ν εἴμεθα βασιλεῖς πντων τῶν ὑπ’αὐτοῦ γενομνων κτισμτων. «Ἠλττωσεν ἡμᾶς βραχ τι παρ’ἀγγλους, δξῃ κα τιμῇ, ἐστεφνωσεν ἡμᾶς», ὡς ἀναφρει ἡ Ἁγα Γραφ.

Ὁ σκοπς τῆς ὅλης δημιουργας κα αὐτῆς τατης τῆς ἀνθρωπνης ὑπρξεως, τῆς κορωνδος  τῆς δημιουργας τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁ ἁγιασμς μας, ἡ θωσ μας, ἡ κατ Θεν τελεωσ μας.

Κα ὅμως, ὁ ἄνθρωπος ἐπανεσττησε ἐναντον τοῦ Θεοῦ, τοῦ Δημιουργοῦ του κα ἐτοποθτησε τν ἑαυτ του στ θρνο τοῦ Θεοῦ,  «αὐτοεδωλον γενμενος» κα γι τοῦτο ἔπεσε κα ἐξῆλθε τοῦ Παραδεσου τῆς τρυφῆς κα τῆς χαρᾶς. Ἔχασε τν ἀγαλλαση τῆς προσωπικῆς κοινωνας μ τν Θε κα τν συννθρωπ του. Ὁ Θες ὅμως κα Πατρας μας, μᾶς ἀνεδημιοργησε κα μᾶς ἔσωσε. Μᾶς «ἔπνιξε» κυριολεκτικ μσα στν ὠκεαν τῆς ἀγπης Του, γενμενος ἄνθρωπος δι ἡμᾶς κα ἐνδσας ἡμᾶς μ χιτῶνα δξης κα τιμῆς, ὡρασμνον μ τ Τμιον Αἷμα Του, τ ὁποῖο ἔσταξε ἀπ τν Ζωοποι Σταυρ Του.

Μᾶς ἐλτρωσε ἀπ τ δεσμ τοῦ θαντου στ ὁποῖα ἐμεῖς εἴχαμε καταδικσει τν ἑαυτ μας κα μᾶς ἐλμπρυνε μ τ Πανγιο Φῶς τῆς Ἀναστσες Του.

Ὅλα αὐτ, μᾶς τ θυμζει ἡ Ἐκκλησα κθε ἡμρα, ὅμως ἰδιαιτρως κατ’ αὐτν τν περοδο τῆς χαρμολπης, κατ τν ὁποα μᾶς καλεῖ ν συνειδητοποισωμε ἀφ’ἑνς μν τν ἀνθρπινη ἀτλει μας, ἀφ’ ἑτρου δ τ συγκλονιστικ μγεθος τῆς θυσιαστικῆς ἀγπης τοῦ Θεοῦ. Ἐξαιρτως μᾶς ὑπενθυμζει:

·        Τν πικρα ἐκ τῆς ἁμαρτας κα ἀποστασας κα τν γλυκτητα κα τν θαλπωρ τῆς ἀγκλης τοῦ Οὐρανου Πατρς.

·        Τν ὀδνη τῆς πτσεως κα τν δυναττητα τῆς σωτηρας.

·        Τ μαρτριο τῆς τραγικῆς μοναξιᾶς ἐξ αἰτας τῆς ἠθελημνης ἀρνσεως τοῦ Θεοῦ ἐκ μρους μας κα τν ἀνγκη τῆς, δι τῆς ὁδοῦ τῆς μετανοας, ἐπιστροφῆς στν κοινωνα μ τν Θε κα τν συννθρωπ μας.

·        Βλπει ἡ Ἐκκλησα, τς πληγς μας κα μᾶς δδει τ φρμακα.

·        Βλπει τ σκτος μσα στ ὁποῖο ζοῦμε κα μᾶς δεικνει τν φωτοφρο παρδεισο.

·        Βλπει τν ματαιτητα κα τν φθορ μ τν ὁποα εἴμαστε συνδεδεμνοι κα μᾶς καλεῖ ν συνειδητοποισωμε, ὅτι εἴμαστε προορισμνοι γι τ ἄφθαρτα κα αἰνια γι τν οὐρνια Βασιλεα τοῦ Θεοῦ.

Κα δν μνει, ἡ Ἁγα μας Ἐκκλησα, μνο σ’αὐτς τς διαπιστσεις ἤ ἁπλῶς στν διδασκαλα, ἀλλ προχωρεῖ δδοντς μας τ μσα τῆς σωτηρας, χαρζοντς μας τν ἴδιο τν Σωτῆρα, ὥστε γινμενοι ὅμαιμοι κα σσσωμοι Αὐτοῦ, ν μ χωριζμεθα ποτ ἀπ’ Αὐτν, ἀλλ ν μνωμεν ἐν Αὐτῷ κα Αὐτς ἐν ἡμῖν, πρς ἁγιασμ κα σωτηρα μας.

Ἰδο, λοιπν, τ σωτρια μσα.

·        Ἡ προσευχ, ἡ ὁποα εἶναι ἡ μυστικ κοινωνα τοῦ ἀνθρπου μ τν Θε. Εἶναι «τεῖχος τῶν πιστῶν, ὅπλον ἡμῶν ἀκαταγνιστον, καθρσιον τῆς ἡμετρας ψυχῆς, ἀπολτρωσις τῶν ἡμετρων ἁμαρτημτων, διλεξις πρς τν Θεν κα ὁμιλα πρς τν τῶν ὅλων Δεσπτην».

·        Ἡ ἀγπη, ἡ ὁποα εἶναι  «τ πντων τῶν ἀρετῶν κεφλαιον... κα τν οὐρανν ἡμῖν αὕτη χαρζεται κα τ ἀπρρητα ἀγαθ».

·        Ἡ ὑψοποις ταπενωσις. Ἡ ὁποα, «τ θεμλιον ἐστ τῆς καθ’ ἡμᾶς φιλοσοφας...... τκτουσα τ ἀνεξκακον, τ ἀργητον, τ φιλνθρωπον, τ νηπτικν, τ προσεκτικν...» .

·        Ἡ μετνοια, ἡ ὁποα μᾶς βοηθει μσα ἀπ τ ἡγιασμνο λουτρ τῶν δακρων, ν ἐπαναπολασωμε τν ἀπωλεσθντα Παρδεισο. «Μετνοια ἐστ ρζα θεοσεβεας. Μετνοια σωτηραν ποιεῖ ».

·        Ἡ νηστεα, «ἥτις ἐκτμνει ἀπ καρδας πᾶσαν κακαν» κα

·        Ἡ μετοχ μας στ Μυστριο τῆς ζωῆς, στ Θεα Εὐχαριστα, ὅπου γευμεθα τοῦ Πθους κα τῆς Ἀναστσεως τοῦ Χριστοῦ ,γινμενοι κοινωνο τοῦ Τιμου Σματος κα τοῦ Παναγου Αἵματς Του.

Παιδι μου εὐλογημνα,

Εἰσερχμεθα ἤδη στν Μεγλη Τεσσαρακοστ. Ἄς ἀξιοποισομε τς δυναττητες κα τ μσα πο μᾶς δδει ἡ Ἁγα μας Ἐκκλησα, ὥστε ν φτσωμε ν γιορτσωμε πραγματικ κα οὐσιαστικ τ Πσχα κα ὄχι κοσμικ κα φαινομενικ.

Ἀπ σμερα κα κθε Κυριακ στς 6 τ ἀπγευμα, θ τελοῦνται οἱ Κατανυκτινο Ἑσπερινο, σμφωνα μ τ πργραμμα πο ἔχομε καταρτσει, ἀρχῆς γενομνης ἀπ τν Νον Ἱερ Να τοῦ Ἁγου Ἀνδρου. Θ τελοῦνται, ἐπσης, οἱ Προηγιασμνες Θεῖες Λειτουργες, ὥστε κα κατ τν διρκεια τῆς ἑβδομδος, ν δνανται ν μετχουν, ὅσοι εἶναι ἕτοιμοι, τοῦ Ποτηρου τῆς ζωῆς. Κθε Παρασκευ ἀπγευμα, ἐν εὐλαβεᾳ, Κλῆρος κα Λας, θ χαιρετζωμε στος Ἱερος Ναος τν Παναγα μας κα κθε Δευτρα, Τρτη, Τετρτη κα Πμπτη ἀπγευμα, θ τελῆται τ Μγα Ἀπδειπνο. Κθε Σββατο κα Κυριακ πρω, θ τελῆται ἡ Θεα Λειτουργα ( τ Σββατο τοῦ Ἱεροῦ Χρυσοστμου κα τν Κυριακ τοῦ Μεγλου Βασιλεου) κα θ προσφρεται Θυσιαστικ κα Ἀναστσιμα ὁ Κρις μας γι τν ἁγιασμ κα τν σωτηρα μας.

Οἱ Ἱερεῖς μας, θ περιμνουν ἐν ἀγπῃ κα χαρᾷ ὅλους σας, ὥστε μσα ἀπ τ Μυστριο τῆς Μετανοας κα τς ἄλλες λατρευτικς κα ἁγιαστικς πρξεις τῆς Ἐκκλησας, ν ἀνακαινσετε ἑαυτος κα ν εἰσλθετε πλλευκοι στν Ἱερ, τοῦ Κυρου μας, Ἀναστσιμο κα φωτοφρο Νυμφῶνα.

Ἀγαπητο μου, «τ στδιο τῶν ἀρετῶν ἠνωκται. Οἱ βουλμενοι ἀθλῆσαι εἰσλθετε...»

Ἐπιθυμα μου βαθει, τν ὁποαν ἔχω κνει θμα συνεχοῦς μετ δακρων προσευχῆς, εἶναι ἡ σωτηρα ὅλων σας, Κλρου κα Λαοῦ.

Παρακαλῶ σας, λοιπν, μετ πατρικῆς βαθεας στοργῆς κα ἀγπης. Ἀκολουθσατε τν ὁδ πο δεικνει Ἐκεῖνος ὑψνοντας τ αἱματωμνο χρι Του. Εἶναι ἀσφαλς κα βεβαα κα ὁδηγεῖ στ σωτηρα. Ἔχετε ἐμπιστοσνη στν Ἐκκλησα, ἡ ὁποα εἶναι ἡ φιλστοργη Μητρα μας. Ἐστ ββαιοι, ὅτι ἔξω ἀπ τν Ἐκκλησα δν ὑπρχει σωτηρα.

Ἡ Μεγλη Τεσσαρακοστ μᾶς δδει τς σωτριες εὐκαιρες γι πνευματικ ζω κα ἀναστσιμη πορεα. Ἡ περοδος αὐτ εἶναι ἕνας δρμος, μι πορεα, γι συνντηση μ τν οὐρνιο Σωτῆρα μας.

Εὐχ κα προσευχ μου εἶναι, ἡ ἐπιτυχα αὐτοῦ τοῦ ἁγου στχου γι ὅλους σας, γι ὅλους μας.

Καλ Σαρακοστ κα καλ Ἀνσταση.

 

Σᾶς ἀσπζομαι πατρικ, ἐν φιλματι ἁγῳ

κα σᾶς εὔχομαι ἔτη πολλ κα Θεοφρα.

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

 

 

 

 

Υ.Γ.  Ἡ παροῦσα ν ἀναγνωσθῇ κατ τ Θεα Λειτουργα τῆς Κυριακῆς 14ης Φεβρουαρου 2010