“ ΕΚΛΟΓΕΣ 2012

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ

ΤΟΥ ΔΙΚΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟΥ...”

 

 

 

 

 

του Μητροπολτου Πατρν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 

 

Καθς πλησιζουν οἱ ἐκλογς κα παρακολουθοῦμε τς πολλς συζητσεις, πο γνονται στ τηλεοπτικ παρθυρα κα τς ὁμιλες κα ἐξαγγελες τῶν πολιτικῶν ἀρχηγῶν, προβληματιζμεθα ἀκοοντας ν μιλᾶνε μνο κα μνο γι τν οἰκονομα, κτι βεβαως πο θεωρεῖται ἀπαρατητο, καθ’ ὅσον πρπει τ τοπο ν ἐξυγιανθῇ κα ν προχωρσῃ ἡ χρα, ἀφοῦ τ καταφρει ν βγῇ ἀπ τ φοβερ τλμα, στ ὁποῖο ὁδηγθηκε, ὡς μ ὤφελε, μσα ἀπ τ «ξεπολημα» πο τῆς ἐπιβλθηκε.

 

Ἐμεῖς εὐχμεθα, ν πᾶνε ὅλα καλ κα ἡ θηλει, πο σφγγει τν λαιμ τῆς Πατρδος μας, ἀπ τος δανειστς, πο ὅπως εὐστχως ἔχει εἰπωθῇ κατντησαν δυνστες, ν λυθῇ κα ν ἐλευθερωθοῦμε.

 

Ὅμως, δν ξρω ἄν ἔχομε ἀντιληφθῆ, ὅτι ἡ χρα ἔφτασε στ χλια αὐτ κα στν ἀθλιτητα, στ χεῖλος τῆς καταστροφῆς κα τν οἰκονομικ κρση ἐξ αἰτας τῆς φοβερᾶς πνευματικῆς κα ἠθικῆς σψεως, ἡ ὁποα κατφαγε τ μεδολι αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ κατ τ τελευταῖα χρνια.

 

Πρπει λοιπν, σ ὅλους ὅσοι ἐπιθυμοῦν ν προυν στ χρια τους τς τχες τοῦ Λαοῦ μας, τς τχες τῆς Ἑλλδος ν τος ὑπενθυμσομε, ὅτι ἡ Ἑλλδα εἶναι μι ὑπερφανη χρα κα αὐτς ὁ Λας ἔχει μι ξεχωριστ πορεα, ἰδιαιτερτητα κα ἰδιοπροσωπεα. Δν εἶμαι πεπεισμνος, ἐν οἱ περισστεροι ἐκ τῶν ἐπιδξων ἀρχντων ἔχουν ἀσχοληθῇ ἤ θλουν ν ἀσχοληθοῦν μ τος τομεῖς αὐτος, τος ὁποους ἔχουν παραθεωρσει κα ἐν πολλοῖς ἀπαξισει.

 

Εἴμεθα ββαιοι, ὅτι ἄν δν προσξουν, ἄν δν προσξομε, τς πνευματικς πτυχς τοῦ ζητματος κα ἄν δν πειστοῦμε, ὅτι πρπει ν θσομε τν δχτυλον ἐπ τν τπον τῶν ἥλων, τποτε δν θ ἐπιτχομε κα θ κλαομε πλι πνω σ ἐρεπια κα θ ἀτενσομε χειρτερο χος ἐνπιν μας μ ὀλθριες κα καταστρεπτικς συνπειες γι τν τπο μας.

 

Ἔτσι λοιπν, τος καλοῦμε ν ἀγωνιστοῦν ν θεμελισουν, ὅτι ξεθεμελιθηκε τσα χρνια σ’ αὐτ τν τπο κα ν ὑποσχεθοῦν στν Λα, ὁ ὁποῖος ἀναμνει ὄχι μνο τν ἔξοδο ἀπ τν οἰκονομικ κρση, ἡ ὁποα πολ τν βασανζει ἤ ἄν θλετε τν ἔχει γονατσει, ἀλλ κα τν ἀνρθωση ἀπ τ φοβερ πτῶμα, στ ὁποῖο κποιοι ἐσκεμμνα τν ὁδγησαν γι ν τοῦ τσακσουν τ ἠθικ.

 

Ξεκθαρα κα μ γλῶσσα πεπαρρησιασμνη τος συνιστῶμε ν λβουν ὑπ’ ὄψη τους, ἅπαντες κα ν ἀγωνιστοῦν γι:

 

α) Τν πστη αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ, ὁ ὁποῖος πντοτε ἐστριξε τν πορεα του στν ἀληθιν Θε. Αὐτ ἡ πστη δυστυχῶς περιφρονθηκε κα ἀγνοθηκε μ ἀποτλεσμα ν πληγωθῇ ἀφνταστα ὁ θρησκευμενος Ἕλληνας. Ἡ Ἐκκλησα περιθωριοποιθηκε κα ἀδικθηκε, συκοφαντθηκε κα χλευστηκε. Κα ὅμως, αὐτ ἡ Ἐκκλησα ἡ μεγλη μας μνα, στθηκε μεγαλψυχη στν πνο κα τ δκρυ αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ. Αὐτ στκεται κα τρα, δπλα στν ἄνθρωπο πο ὑποφρει ἀπ τν πνευματικ κα ὑλικ ἔνδεια. Σ’ αὐτ τ μνα μνο, πλον, ὁ Λας ἔχει ἐμπιστοσνη κα καταφεγει μ τν βεβαιτητα τῆς ἀπαντοχῆς, τῆς στοργῆς κα τῆς θυσιαστικῆς ἀγπης. Ἄν οἱ κρατοῦντες συνεχσουν ν συμπεριφρονται ἀπαξιωτικ στν Ἐκκλησα, ττε ὁ Λας θ ἀπαξισῃ ἀκμα πι πολ αὐτος τος ἰδους.

 

β) Γι τν Παρδοση τοῦ τπου μας, ἡ ὁποα εἶναι ξεχωριστ κα δνει στος ἀνθρπους τν δικ της πνο, ὥστε ν στκονται στ πδια τους σ καιρος δσκολους. Τ ξεθεμλιωμα τῆς Παρδοσς μας τ τελευταῖα χρνια ὁδγησε τν Λα στν ἀποπροσανατολισμ, ἀφοῦ υἱοθετθηκαν ξνα πρτυπα ζωῆς, ἐν πολλοῖς ἀνεφρμοστα στν τπο μας.

 

Δυστυχῶς ἔθεσαν κποιοι ἐσχτως σν στχο τους, τν ἀλλοωση τῆς παρδοσης κα τῆς πολιτιστικῆς ταυττητος τοῦ τπου μας κα ἀπεμπλησαν τν πνευματικ του αὐτοσυνειδησα. Μ τ πρσχημα δῆθεν τῆς προδου ἀπομνωσαν τ ζωτικ στοιχεῖα, πο ἐπ αἰῶνες ἔθρεψαν κα στριξαν αὐτν τν Λα κα σρβιραν στος Ἕλληνες μι να τξη πραγμτων ξνη μ τν ψυχοσνθεσ τους.

 

γ) Γι τν ἰδιοπροσωπεα μας, τν ὁποα συστηματικ οἱ ἔχοντες τς εὐθνες τοῦ Λαοῦ ἀγνησαν κα ἠθλησαν ν τοῦ τν ἀφαιρσουν, μ ὑπολογζοντας τ φρικτ ἀποτελσματα, τ ὁποῖα ἔφεραν τν θλιβερ κατντια στν Ἑλληνικ κοινωνα. Διαλθηκε ἡ οἰκογνεια, οἱ πνευματικο δεσμο κα τσα ἄλλα γι τ ὁποῖα ὅλοι θρηνοῦμε κα κανες δν ἀναλαμβνει τν εὐθνη. Υἱοθετθηκε μι εἰκονοκλαστικ πολιτικ ἀποδυναμσεως τῶν βασικῶν κυττρων τῆς κοινωνας μας.

 

δ) Τν παιδεα κα τν γλῶσσα, πο ἀλπητα τν χτπησαν φερφωνα ξνων δυνμεων, οἱ ὁποῖες ἤθελαν κα θλουν τν Ἑλλδα ν σρνεται στ πδια τους. Κατφεραν πολλ μσα ἀπ τς δικς μας ἀνοχς κα τ δικ μας γκρμισμα τῶν ἱερῶν κα ὁσων.

 

ε) Τν ἱστορα μας, ἡ ὁποα ἔχει γραφῆ μ τ αἷμα ἡρων κα μαρτρων. Ποις λας, ἀλθεια, ἀρνεῖται τν ἱστορα του, τος ἀγῶνες κα τς θυσες του κα μλιστα σ προσφορ αἵματος γι τν ἐλευθερα τν δικ του, ἀλλ κα ἄλλων λαῶν; Συνετελσθη ἔγκλημα μ τν παραχραξη τῆς ἱστορας μας κα τν διαστρβλωσ της. Ποτ δν συνβη στν κσμο, αὐτ πο συνβη στν Ἑλλδα τελευταῖα. Κανες λας δν διαγρφει τος ἀγῶνες τῶν ἡρων του, τῶν πατρων του, ὅπως κναμε ἐμεῖς. Τ γεγοντα τῶν τελευταων ἐτῶν βοοῦν, τ βιβλα στ ὁποῖα ἐγρφησαν ψεδη μαρτυροῦν κα τ κκκαλα τῶν ἡρων γι ὅλα αὐτ, τρζουν.

 

στ) Τν ἠθικ πο κατελθη κα ἔτσι ὁδηγηθκαμε σ ναυγια κα συντρμμια.

 

ζ) Τν ὕπαιθρο, πο διαλθηκε κα ἀργοπεθανει. Πῶς θ διορθσομε αὐτ τ τραγικ λθος, πο ἔγινε μ σστημα, ὥστε ν διαλυθῇ ὁ βασικς κορμς τῆς Ἑλλδος, ν ἐγκαταλειφθῇ ἡ γῆ μας, ἡ θλασσ μας κα τ βουν μας; Καταστρφηκε ὁ βασικς πυρνας, ἡ σπονδυλικ στλη τῆς Ἑλλδος.

 

Ἀκμα θλομε ν ἐπισημνομε κα ν τονσομε, ὅτι πρπει:

 

η) Ν προσξουν τς μικρομεσαῖες ἐπιχειρσεις, πο τς κατπιαν οἱ ἑταιρεῖες μαμοθ κα κατεδκασαν τος Ἕλληνες στν φτχεια κα τν ταπενωση. Ἔκλεισαν κα συνεχζουν ν βζουν λουκτα πολλ καταστματα, τ ὁποῖα συντηροῦσαν οἰκογνειες, πο τρα πνονται.

 

θ) Ἀκμη ν ὑψσουν φων ἔναντι τῶν συγχρνων ἐκμεταλλευτῶν τῆς Ἑλλδος, οἱ ὁποῖοι μπῆκαν στ πδια μας, γιατ δν καταφραμε ἐμεῖς ν τακτοποισομε τ τοῦ οἴκου μας. Πρῶτα ὁ Ἕλληνας κα μετ αὐτο.

 

·                    Τλος θ ἤθελα ν ἀναφερθῶ κα στν Πτρα, στν πλη πο ὅλοι ἀγαπᾶμε, κα πο τσα περιμνει χωρς μχρι τρα ν τ ἔχει ἀπολασῃ.

 

Θ ἀναφερθῶ στν Πτρα, πο μᾶς πονει τσο, γιατ τν βλπομε ἀδικημνη, μσα στν ἐγκατλειψη κα τν ἀδιαφορα.

 

Στν πλη πο θρηνεῖ συνχεια θματα σ ἕνα φονικ δρμο, πο ἡ ἐγκληματικ ἀδιαφορα ὅλων τῶν ὑπευθνων τν ἔχει ἐγκαταλεψει στν τχη του. Στρεψαν τ μτια μας ἀπ τ δκρυα γι τ θματα τοῦ δρμου – καρμανιλα.

 

Στν πλη πο δν μπορεῖ ν χαρῇ τν θλασσ της, στν πλη τῆς ἀνεργας, τῆς φτχειας, τοῦ μεταναστευτικοῦ προβλματος.

 

Δν ἐπαιτοῦμε, ἀλλ ἀπαιτοῦμε ν δοθῇ ἡ δουσα προσοχ γι τν ἐπλυση τῶν δεινῶν προβλημτων, πο μαστζουν τν κοινωνα μας κα τν Πατρδα μας.

 

Θ μποροσαμε ν ἀναφρομε πολ περισστερα. Ὅμως περιοριζμεθα σ αὐτ, ἐνδεικτικ  κα μνο, θλοντας ν θσομε τος πολιτικος πρ τῶν εὐθυνῶν τους.

 

Πιστεω, ὅτι ἔχουν κατανοσει, ὅτι οἱ καιρο ἄλλαξαν. Ὁ Λας ἀπεγοητεθη, ἐπροδθη, ἐταπεινθη, ἀγανκτησε. Λθη δν συγχωροῦνται πλον. Ὁ Λας τος καλεῖ ν ὑπογρψουν τ δικ του συμβλαιο μ τος δικος του, εὐτυχῶς, ὅρους.

 

Μετ τς ἐκλογς αὐτς ὁ Λας θ ἀπαιτσῃ τν ἐφαρμογ τῶν ὅρων κα θ ζητσῃ τν λγο γι τν πορεα τοῦ συμβολαου.

 

Μακρι ν μ αἰσθανθῇ πικραμνος κα πλι προδομνος, γιατ τ ἀποτελσματα θ εἶναι ὀλθρια. Ὅλοι τ γνωρζομε αὐτ πολ καλ.