(Λαθρο) Μεταναστευτικ:

Ἡ βραδυφλεγς βμβα γι τν Ἑλλδα

 

 

 

 

   

το Σεβ. Μητροπολτου Πατρν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 

 

Τ πι μεγλο πρβλημα πο ἀντιμετωπζει ἡ χρα μας σμερα κα θ ἔχῃ πολλς συνπειες γι τ μλλον, εἶναι δυστυχῶς τ μεταναστευτικ, τ ὁποῖο παρ τς ὅποιες συζητσεις κα προβληματισμος, παραμνει ἄλυτο. Ὅλη ἡ Ἑλλδα τ ἀντιμετωπζει, ἐξαιρτως ὅμως κποιες πλεις πο λγῳ τῆς γεωγραφικῆς τους θσης εἶναι πλες εἰσδου, ἤ ἐξδου, ὅπως εἶναι ἡ δικ μας πλη ἡ Πτρα.

Χρνια τρα ἀσχολοῦνται οἱ πντες μ τ φλγον αὐτ θμα, ἀλλ’ ὅμως παραμνει ἡ μεγλη πυορροοῦσα πληγ παρ τ ὅποια πρσκαιρα (κα ἀναποτελεσματικ) ἐπιθματα.

Μ ἀφορμ τν ἄδικο θνατο ἑνς νου συμπολτου μας, γι ἀσμαντο λγο, ἀπ χρια λαθρομεταναστῶν, ἔγινε εἰρηνικ διαμαρτυρα τῶν ἀνθρπων τῆς περιοχῆς, ὅμως κποιοι παρεισφρησαν κα δημιοργησαν προβλματα, τ ὁποῖα ἔγιναν πανελληνως γνωστ.

Κατ’ ἀρχς ἐκφρζομε τν βαθει μας ὀδνη γι τν θνατο τοῦ Θανση Λαζανᾶ κα εὐχμεθα ἀπ τ βθη τῆς ψυχῆς μας ὁ Κριος ν τν ἀναπαῃ ἐν χρᾳ δικαων κα ἁγων κα ν στηρζῃ κα παρηγορῇ τος γονεῖς του κα τος λοιπος οἰκογενεῖς του.

Τ δετερο τ ὁποῖο σημεινομε εἶναι, ἡ καταδκη τῆς βας ἀπ’ ὅπου κα ἄν προρχεται. Ἡ βα δν ἀντιμετωπζεται μ βα. Ἡ ὅποια εἰρηνικ διαμαρτυρα γι ὁποιοδποτε θμα συνιστᾶ δικαωμα τοῦ πολτου κα μσα ἀπ ἕνα πολιτισμνο κλῖμα δυνμεθα ν ἐκφρσωμε τς ὅποιες ἀπψεις μας. Πιστεομε, ὅτι ὅλοι θ βοηθσουν, ὥστε ν ἐκτονωθῇ ἡ ὅποια ἔνταση.

Ὅσον ἀφορᾶ στν πλη μας, εἶναι γεγονς ὅτι ἐπ χρνια, τσον πρν ἔλθη ἡ ἐλαχισττητ μου σ’ αὐτν ὡς Ἐπσκοπος, ἀλλ κα ἐπ τῶν ἡμερῶν μου, ἡ πλη ἀντιμετωπζει τερστιο πρβλημα μ τν παρουσα τῶν οἰκονομικῶν μεταναστῶν, οἱ ὁποῖοι δυστυχῶς βρθηκαν χωρς πατρδα σ ξνο τπο, ἐμπερστατοι κα κατατρεγμνοι.

Ἡ χρα μας εἶναι φιλξενη κα ὁ λας μας γνωρζει ἀπ ξενητει κα φτχεια. Ἔδειξε κα δεικνει ὅλες τς καλς του διαθσεις κα προσφερε ἀλλ κα προσφρει τν ἀγπη του κα τν συμπαρστασ του στος «ξνους». Κανες δν μπορεῖ ν κατηγορσῃ τος Ἕλληνες γι αἰσθματα ξενοφοβας ἤ ρατσισμοῦ. Ἄν τυχν ἐξεφρσθησαν ἀπ κποιους, εἶναι καταδικαστα.

Ἐπιπλον, κανες δν μπορεῖ κα οὔτε ἔχει τ δικαωμα ν κατηγορσῃ τν Πατρακ Λα, ὅτι ὅλα αὐτ τ χρνια δν ἔδειξε τν δουσα συμπεριφορ πρς τος μετανστες ἀπ’ ὅπου κα ἄν προρχονται. Οὔτε γι ρατσιμ, οὔτε γι ἔλλειψη ἀγπης νομιμοποιεῖται κποιος, ν κατηγορσῃ τν κσμο τῆς Πτρας.

Ἔδωσε κα δνει κα τ ψωμ ἀπ τ στμα του, ὁ Πατρινς, γι αὐτος τος ἀνθρπους. Ἐκτς τῶν ἄλλων προσπαθειῶν θ ἀναφρω τν προσφορ ἀγπης ἀπ τς ἐνορες μας, οἱ ὁποῖες, ὅλα τ χρνια πο εἶμαι στν Πτρα, μ κυλιμενο πργραμμα προσφεραν ὑλικ ἀγαθ ἐπ καθημερινῆς βσεως σ χιλιδες μεταναστῶν (βλπε καταυλισμς ὁδοῦ Εὐρτα μ ὅλα τ συμπαρομαρτοῦντα). Αὐτ ἡ προσφορ ἀγπης, πο ἐκφρζεται σ τροφ, φρμακα κ.λ.π. κα σ ἠθικ συμπαρσταση, συνεχζεται κα βεβαως στηρζεται στν λγο τοῦ Κυρου, ὁ ὁποῖος Κρις μας εἶναι ἡ σαρκωμνη ἀγπη. Διακρσεις στν ἀγπη δν κνομε.

Ὅμως τ θμα δυστυχῶς μ τος μετανστες ἔχει πολλς παραμτρους. Θ θξωμε κποιες ἀπ’ αὐτς.

1. Πσους μετανστες μπορεῖ ν ἀντξῃ αὐτ ἡ χρα; Ἕνα καρβι ἔχει συγκεκριμνη χωρητικτητα. Ἄν φορτωθῆ ὑπερβολικ θ βουλιξῃ.

2. Πῶς φτνουν οἱ ἄνθρωποι αὐτο μχρις ἐδῶ κα ποι κυκλματα δροῦν ἀνεξλγκτα, ὥστε τσουβαλιζοντας στν κυριολεξα ἀνθρπινες ὑπρξεις, ν τς πετᾶνε ἄλλοτε στ θλασσα κα ἄλλοτε στ στερι χωρς καμμι προοπτικ;

3. Τ θ ἀπογνουν οἱ δυστυχισμνοι αὐτο ἀδελφο μας, ἀφοῦ δν εἶναι δυνατν ν περσουν ἀπ τ χρα μας στ Δση;

4. Πῶς θ ἀντιμετωπισθῇ τ ὀξτατο πρβλημα τῆς συγκντρωσης ἀνθρπων σ καταυλισμος τῆς ντροπῆς μ τ ὅποια ἐπακλουθα;

5. Ποι ἡ στση τῆς πολιτεας ἔναντι ὅλου αὐτοῦ τοῦ ζητματος κα ποι ἡ ἀντιμετπιση ὅλων τῶν προβλημτων τ ὁποῖα εἶναι ἀποτελσματα τῆς ἀνεξλεγκτης παρουσας τῶν λαθρομεταναστῶν στν πατρδα μας;

Κα ἔρχομαι πλον στς διαμαρτυρες τῶν δικῶν μας ἀνθρπων.

Γιατ ἄραγε διαμαρτρονται οἱ ἄνθρωποι;

Πρῶτον γιατ ἀγαποῦν τος μετανστες. Ποις ἀντχει ν βλπῃ ἀνθρπους σ αὐτ τν κατντια; Διαμαρτυρμεθα ὅλοι γι τν ἐξευτελισμ τοῦ ἀνθρωπνου προσπου. Ποις  σφρων ἄνθρωπος κλενει τ μτια του μπροστ στν ἐκμετλλευση τῶν συναθρπων του κα στ ἐπακλουθα, ἄν θλετε, τῆς ὅποιας παραβατικῆς συμπεριφορᾶς τῶν φιλοξενουμνων στ χρα μας;

Αὐτς εἶναι ὁ πρῶτος λγος τῆς διαμαρτυρας τῶν Ἑλλνων. Μ παρρησα οἱ Ἕλληνες φωνζουν: «Σταματῆστε τ σκλαβοπζαρα». Δν εἶναι δκαιη αὐτ ἡ ἀγανκτηση τοῦ Λαοῦ; Ποις δν πονει, ὅταν βλπῃ ἤ ἀκοῃ μικρ παιδι ν κλαῖνε, ν πεθανουν μσα σ νταλκες, ν πφτουν ἀπ τ φορτηγ στς ἐθνικς ὁδος κα ἄλλα ν σκοτνονται ἤ ν μεταφρονται στ Νοσοκομεῖα μ διαλυμμνα τ ὀστᾶ τους; (Βλπε τν περπτωση τοῦ Ἀμν. Ὁ Ἀμν μαζ μ συμπατριτη του ἔπεσε ἀπ νταλκα στν ἐθνικ ὁδ Πατρῶν Κορνθου. Ὁ ἕνας ἀπθανε. Ὁ Ἀμν ἔτυχε τῆς περιθλψεως τῆς τοπικῆς Ἐκκλησας. Ὅταν ἐξῆλθε ἀπ τ Νοσοκομεῖο μετ ἀπ πολμηνη νοσηλεα, ἀνετθη ἡ φροντδα του σ εὐσεβῆ οἰκογνεια, ἕως ὅτου μπρεσε ν περπατσῃ. Ἐπανῆλθε στν πλη μας γι ἰατρικ περθαλψη κα προγραμματισμνες ἐξετσεις, πλι ὑπ τν φροντδα τῆς Ἐκκλησας. Καθημερινῶς ἐκφρζει τν εὐγνωμοσνη του. Δν εἶναι βεβαως ἡ μοναδικ περπτωση).

Δετερον. Οἱ ἄνθρωποι διαμαρτρονται γι τ γεγονς, ὅτι σ πολλς πλεις τῆς Ἑλλδος κα συνοικες πλεων, ὑπρχει τερστιο πρβλημα ἐξ αἰτας τῆς παρουσας ἑκατοντδων ἤ κα χιλιδων λαθρομεταναστῶν, μ τ ὅποια προβλματα. Κατανοοῦμε πλρως τν διαμαρτυρα τῶν ἀνθρπων, πο δν προρχεται, ἐπαναλαμβνω ἀπ τν ἔλλειψη ἀγπης, ἀλλ εἶναι κραυγ πρς τος ὑπευθνους, γι ἐπλυση τοῦ προβλματος.

Ἔχουν κατ καιρος γνει συσκψεις ἐπ συσκψεων. Ἔχομε ὅλοι μας συμμετσχει σ πολλς ἀπ’ αὐτς. Ὅμως τ ζτημα βανει ἀπ τ κακ στ χειρτερο.

Τ  ἆρα γε θ γνῃ; διερωτᾶται ὁ καθες. Εἶναι στ χρια τῶν ὑπευθνων μιᾶς τοπικῆς κοινωνας ἡ λση τοῦ ζητματος; Τ μπορεῖ ν γνῃ σ μι πλη, πο ἀντιμετωπζει τερστιο πρβλημα; Παρ τς προσπθειες τῶν τοπικῶν παραγντων, τς ὁποῖες ἐκτιμᾶμε, τ πρβλημα δυστυχῶς δν ἀντιμετωπζεται στ ρζα του κα στ βση του, τοπικ.

Τ θμα εἶναι μεῖζον κα ἀφορᾶ τν πολιτικ κα τν στση τῆς Ἑλληνικῆς Πολιτεας, ὡς πρς τν ἀντιμετπισ του.

Μετ λγου γνσεως στ σημεῖο αὐτ θ ποῦμε, ὅτι οὐδποτε ἡ Ἑλληνικ Πολιτεα ἀντιμετπισε μ τν δουσα προσοχ κα εὐθνη τ ζτημα τῆς εἰσδου κα παραμονῆς στ χρα μας τῶν μεταναστῶν. Ποτ δν ὑπῆρξε συγκεκριμνο πργραμμα κα ποτ δν ἀντιμετωπστηκε σωστ οὔτε ὡς πρς τς ἐπιπτσεις του σ σχση μ τος μετανστες, ἀλλ οὔτε κα πρς τς ἐπιπτσεις του σ σχση μ τος Ἕλληνες.

Γνωρζομε γι τν συνθκη «Δουβλῖνο 2», γι τς προσπθειες ἀναθερησς της, γι τν παρουσα στ σνορα τῆς δναμης τῆς Frontex, ἀκοσαμε γι τν περφημο «φρκτη» στν Ἕβρο, κ.λ.π. Ἀλλ διερωτμεθα. Ποι εἶναι ἡ στση τῆς Εὐρπης ἔναντι στ θμα αὐτ; Εἶπαν ἆρα γε ποτ, μ τλμη, οἱ δικο μας, ὅτι δν μπορεῖ αὐτς ὁ τπος ν χωρσῃ ἄλλους λαθρομετανστες; Ποι θ εἶναι ἡ θση τῆς Ἑλλδος ἔναντι τῆς Εὐρπης, ἤ τῆς Εὐρπης ἔναντι τῆς Ἑλλδος, ὅταν ἡ χρα μας μετατραπῇ σ μι «ἀποθκη» ἑνς μεγλου ἀριθμοῦ Ἀσιατῶν μεταναστῶν; Πσους λαθρομετανστες «θλει» ἤ μπορεῖ ν ἀντξῃ ἡ Εὐρπη. Ὅταν κλεσῃ τν «καρδι της» στος ἀνθρπους αὐτος, ἐμεῖς τ θ ἀπογνωμε; Δν πρπει, ν ὑπρξουν διακρατικς συμφωνες;

Ἡ Τουρκα εἶναι ἡ χρα διακινσεως τῶν λαθρομεταναστῶν κα γνωστν τυγχνει, ὅτι ἐμπαζει τν Ἑλλδα κα κατ’ ἐπκτασιν τν Εὐρπη. Ἀλλ κα ἡ Εὐρπη ἐμπαζει τν Ἑλλδα, μ λαμβνουσα ὑπ’ ὄψιν ὅτι τ σνορα τῆς Ἑλλδος εἶναι κα σνορα τῆς Εὐρπης.

Ποι οἰκονομικ συμφροντα «παζονται» στς πλτες τῶν δστυχων αὐτῶν ἀνθρπων; Μπως μετριοῦνται ὡς κατ κεφαλν εἰσδημα κα συμφρει κποιους ἡ ταλαιπωρα τους;

Δν γνωρζω ἄν ποτ αὐτ τ ἐρωτματα τθηκαν, καυτ ὅπως εἶναι, ἀπ τος δικος μας, στος Εὐρωπαους. Κα ἄν ἐτθησαν, ἀμφιβλλω, ἄν ὑποστηρχτηκαν μ σταθερτητα κα ἐπιμον.

Κα κτι ἀκμα. Δν εἶμαι πεπεισμνος, ὅτι μσα ἀπ τν φαγωμρα πο ἔχομε ἐμεῖς πνω στ θμα αὐτ, κποιος μᾶς παρνει στ σοβαρ.

Μχρι τρα τ πργματα εἶναι ἀπογοητευτικ. Ἡ διαφωνα ἀπψεων, τ συμφροντα, ἡ ἀδιαφορα κα ἡ τελευταα ἀκυβερνησα, μᾶς χαντκωσαν.

Μι εὐχ θ κνω. Ὅποια Κυβρνηση κα ἄν προκψῃ, ν σκψῃ, ἄν θλῃ ν προσφρῃ ὑπηρεσα σ’ αὐτν τν τπο, μ συνεδηση εὐθνης, ἔναντι τῆς ἱστορας, ἔναντι τῆς Ἑλλδος, ἔναντι αὐτοῦ τοῦ τσο ταλαιπωρημνου Λαοῦ μας κα ν δσῃ λση στ πρβλημα.

Ἐμεῖς θ συνεχσωμε ν ἀγαπᾶμε κα τος «ξνους», οἱ ὁποῖοι βρσκονται ἤ θ βρεθοῦν στν πατρδα μας, ἀλλ ν ἀγαπᾶμε κα τν πατρδα μας κα ν ἀκοῦμε κα τν πνο κα τν ἀγωνα αὐτοῦ τοῦ Λαοῦ.

Αὐτ σᾶς μεταφρομε κριοι τῆς Κρατικῆς Ἐξουσας κα σᾶς ἐπισημανομε μ τν συνεδηση τοῦ χρους κα τῆς εὐθνης ἔναντι τοῦ τπου μας κα τῆς ἱστορας.

«Ὁ Λας δν ἀντχει ἄλλο... Ὁ τπος βουλιζει....».