Ο
ΕΡΑΝΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
«Δανεßζει
Θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχüν»
ΚÜθε χρüνο πρßν ἀπü τÜ Χριστοýγεννα, γßνεται
ὁ ἔρανος τῆς ἀγÜπης. ΣÝ κÜθε ἐνορßα οἱ πιστοß
προσφÝρουν ἀπü τÞν καρδιÜ τους, ὅ,τι ἐπιθυμοῦν,
προκειμÝνου νÜ ἁπαλýνεται ὁ πüνος τῶν συνανθρþπων μας, οἱ
ὁποῖοι ἀντιμετωπßζουν πλεῖστες ἀνÜγκες, ἰδιαßτερα
σÞμερα ποý ἡ Πατρßδα μας λüγῳ τῆς σοβοýσης κρßσεως διÝρχεται
δýσκολες ἡμÝρες.
Ἔχω καß ἄλλες φορÝς μιλÞσει γιÜ τü
θÝμα αὐτü καß πÜντοτε θÜ μιλῶ, ἀφοῦ ἡ ἐλεημοσýνη
εἶναι ἐντολÞ τοῦ Θεοῦ. ΛÝγει ὁ Κýριος: «ΜακÜριοι
οἱ ἐλεÞμονες ὅτι αὐτοß ἐλεηθÞσονται» (Ματθ. ε’. 7).
Οἱ καιροß μας δυστυχῶς εἶναι
δýσκολοι, καß ὅλοι γνωρßζομε ὄτι φτÜσαμε μÝχρις ἐδῶ ἐξ
αἰτßας τῶν ἁμαρτιῶν μας καß τῆς ἀποστασßας
μας ἀπü τüν Θεü∙ τῆς ἔλλειψης ἠθικῶν ἀρχῶν
καß ἀξιῶν καß τῆς ψεýτικης εὐμÜρειας, μÝ τÞν ὁποßα
ζÞσαμε τÜ τελευταῖα χρüνια.
Ἡ δοκιμασßα αὐτÞ πιστεýω ὅτι θÜ
μᾶς κÜνῃ περισσüτερο ἀνθρþπους, καß θÜ μᾶς δþσῃ
τÞν εὐκαιρßα νÜ ἀνανÞψωμε πνευματικÜ καß νÜ ἐπανεντροχιασθῶμεν.
ΑὐτÝς τßς ἅγιες ἡμÝρες ποý ὁ
Θεüς ταπεινþνεται καß κατÝρχεται, πτωχεýει καß κενοῦται, ἀδειÜζει
δηλαδÞ, γιÜ νÜ πλουτßσωμε ἐμεῖς, καλοýμεθα νÜ τüν μιμηθοῦμε
προσφÝροντες ἀγÜπη πρüς ἐκεßνους, οἱ ὁποῖοι εὑρßσκονται
ἐμπερßστατοι καß ἀναζητοῦν τüπο νÜ ἀκουμπÞσουν τü
κεφÜλι τους.
ΜακÜρι νÜ μÞν ὑπῆρχε ἀνÜγκη νÜ
κτυπÞσωμε τÞν πüρτα σας καß νÜ ζητÞσωμε τÞν βοÞθειÜ σας. Ὅμως ἡ ἀγÜπη
πρüς τοýς ἐνδεεῖς καß πÜσχοντες ἀδελφοýς μας, μᾶς ὑποχρεþνει
σÝ αὐτÞ τÞν ἐλÜχιστη θυσßα, μπροστÜ στÞν ἄκρα τοῦ Θεοῦ
συγκατÜβαση.
Ἐπιθυμῶ νÜ ἐκφρÜσω τßς θερμÝς
μου εὐχαριστßες γιÜ ὅ,τι θÜ πρÜξετε ἐνισχýοντας τÞν
προσπÜθειÜ μας γιÜ τÞν προσφορÜ πρüς τüν ἴδιο τüν Κýριο, ἀφοῦ «δανεßζει
Θεῷ ὁ ἐλεῶν πτωχüν»(Παροιμ. ιθ’. 17), καß νÜ εὐχηθῶ ὁ ἘλεÞμων
Κýριος νÜ σᾶς χαρßζῃ πλοýσια τÜ ἐλÝη Του καß τοýς οἰκτιρμοýς
Του.
Γνωρßζω ὅτι θÜ ὑπÜρξουν καß οἱ ἀδιÜφοροι
στÞν πρüσκλησÞ μας αὐτÞ, ἀλλÜ κανεßς δÝν ὑποχρεþνεται νÜ πρÜξῃ
κÜτι, ἐφüσον δÝν τü θÝλῃ ἀπü τÞν καρδιÜ του. Ὅμως ὅλοι
πρÝπει νÜ σκεπτþμεθα ἀνÜ πᾶσα στιγμÞ ὅτι οἱ καιροß ἀλλÜζουν,
καß νÜ ἐνθυμοýμεθα τüν τüσο γνωστü Ἐκκλησιατικü ὕμνο: «Πλοýσιοι
ἐπτþχευσαν καß ἐπεßνασαν, οἱ δÝ ἐκζητοῦντες τüν
Κýριον, οὐκ ἐλαττωθÞσονται παντüς ἀγαθοῦ».
Ἐπßσης, ἴσως ὑπÜρξουν καß ὁρισμÝνοι
οἱ ὁποῖοι θÜ ἐκφρασθοῦν ὑποτιμητικÜ γιÜ τÞν
προσπÜθεια αὐτÞ, θÜ ἔλεγα δÝ καß κÜποιοι ἀπρεπῶς. Ὅμως
καß πρüς αὐτοýς ἀπευθυνüμεθα ἐν ἀγÜπῃ πατρικῇ,
προκειμÝνου νÜ τοýς ὑπενθυμßσωμε ὅτι οὐδεßς τοýς ἀναγκÜζει
νÜ προσφÝρουν, ἀλλÜ τοýς παρÝχεται ἡ δυνατüτης νÜ εὐεργετηθοῦν
πνευματικÜ οἱ ἴδιοι, ἐλεοῦντες τοýς ἐλαχßστους ἀδελφοýς
των. Ἀκüμη, ὅτι τοýς συγχωροῦμε διÜ τÜ ὅποια μÞ ἐπιτρεπτÜ
σχüλιÜ τους, καß παρακαλοῦμε τüν Κýριο νÜ τοýς ἐλεῇ καß νÜ
τοýς φωτßζῃ, ὥστε νÜ σκÝπτωνται καß νÜ ζοῦν πνευματικÜ.
Ὁ
ἔρανος τῆς ἀγÜπης στÞν ἹερÜ ΜητρüπολÞ μας θÜ πραγματοποιηθῇ
ἐφÝτος στßς 14, 15 καß 16 Δεκεμβρßου, ἡμÝρες ΠαρασκευÞ, ΣÜββατο καß
ΚυριακÞ, ὥστε νÜ ἔχωμε τÞν δυνατüτητα νÜ ἐνισχýσωμε κατÜ
τßς Ἅγιες ἡμÝρες τῶν ΧριστουγÝννων, ὅσους ἐκ τῶν
ἀδελφῶν μας ἔχουν προβλÞματα, ἀκüμη καß ἐπιβιþσεως,
καß ἀντιμετωπßζουν πλεῖστες ἀνÜγκες.
ΤÜ χρÞματα τÜ ὁποῖα
συγκεντρþνονται ἀπü τüν ἔρανο αὐτü, καß γενικῶς οἱ
προσφορÝς σας ὑπÝρ τῶν πενÞτων, ἐπιθυμοῦμε νÜ γνωρßζετε
ὅτι χρησιμοποιοῦνται ὡς ἑξῆς:
1. ἙτοιμÜζονται
γεýματα καθημερινῶς, τÜ ὁποῖα καλýπτουν σÝ ὅλη τÞν
ΠÜτρα καß γενικÜ στÞν ΜητρüπολÞ μας τßς ἀνÜγκες ἀδελφῶν μας,
οἱ ὁποῖοι δÝν ἔχουν τÞν δυνατüτητα νÜ ἀπολαýσουν ἕνα
πιÜτο ζεστü φαγητü.
2. ΔιανÝμονται
σÝ πτωχÝς οἰκογÝνειες δÝματα, τÜ ὁποῖα περιÝχουν ὅλα τÜ
ἀπαραßτητα γιÜ τÞν κÜλυψη τῶν ἀναγκῶν διατροφῆς
μιᾶς οἰκογενεßας.
3. Χορηγοῦνται
οἰκονομικÜ βοηθÞματα στοýς ἀδελφοýς μας, οἱ ὁποῖοι
δÝν δýνανται νÜ καλýψουν τÜ ἀπαραßτητα ἔξοδα γιÜ τßς βασικÝς
καθημερινÝς τους ἀνÜγκες.
4. ΠαρÝχονται ὑποτροφßες
σÝ παιδιÜ μας γιÜ νÜ σπουδÜσουν, τüσο σÝ σχολÝς τοῦ ἐσωτερικοῦ,
ὅσο καß τοῦ ἐξωτερικοῦ. Ἄν δÝν καλýψωμε ἐμεῖς
αὐτÝς τßς ἀνÜγκες, τÜ παιδιÜ μας αὐτÜ θÜ ἀναγκασθοῦν
νÜ ἐπιστρÝψουν στÜ ἴδια, χωρßς νÜ ἐπιτýχουν τüν στüχο τους. Ἔτσι,
ἡ πüλη μας θÜ χÜσῃ σπουδαῖα πνευματικÜ κεφÜλαια, καß
γενικþτερα ἡ ἙλληνικÞ κοινωνßα θÜ στερηθῇ λαμπρῶν ἐπιστημüνων.
5. Ἀντιμετωπßζονται
ἀνÜγκες φυλακισμÝνων ἀδελφῶν μας, εἴτε μÝ χρηματικÜ
βοηθÞματα, εἴτε μÝ ἄλλα εἴδη ἀπαραßτητα γιÜ τÞν
καθημερινÞ τους διαβßωση.
6. Καλýπτονται
δαπÜνες γιÜ ἰατρικÝς ἐξετÜσεις, φαρμακευτικÞ καß νοσοκομειακÞ
περßθαλψη ἐμπεριστÜτων ἀδελφῶν μας, εἴτε ἀπü τÞν
πüλη μας, εἴτε ἀπü ἄλλες πüλεις ποý φτÜνουν στÜ νοσοκομεῖα
τῆς ΠÜτρας γιÜ περßθαλψη. Ἐπßσης, καλýπτομε πολλÜκις τÜ ἔξοδα
συγγενῶν ἀσθενῶν καß συνοδῶν τους, οἱ ὁποῖοι
ἐρχüμενοι στÞν ΠÜτρα ἀπü ἄλλα μÝρη τῆς Πατρßδος μας,
δÝν ἔχουν κÜπου νÜ μεßνουν. Ἀκüμη, πολλÝς φορÝς καλοýμεθα νÜ
βοηθÞσωμε ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι πρÝπει νÜ μεταφερθοῦν
σÝ νοσοκομεῖα τοῦ ἐξωτερικοῦ γιÜ ἐπεßγουσες ἐξετÜσεις
ἤ χειρουργικÝς ἐπεμβÜσεις.
7. Ἐνισχýομε
οἰκονομικῶς σχολεῖα, συλλüγους, καß φιλανθρωπικÜ ἱδρýματα,
ποý δραστηριοποιοῦνται στÜ ὅρια τῆς Ἱερᾶς
Μητροπüλεþς μας.
8. Στηρßζομε οἰκονομικῶς
ἡλικιωμÝνους, ἀνÝργους, ἀστÝγους, μετανÜστες, καß ἄλλους
ἀδελφοýς μας, οἱ ὁποῖοι φθÜνουν μÝχρι τÞν πüλη μας, ἤ
μÝχρι τÞν πüρτα μας.
9. ΠολλÜκις ἀποστÝλλεται
βοÞθεια καß ἐκτüς τῆς Ἱερᾶς Μητροπüλεþς μας, ὅπως
σÝ περιπτþσεις φυσικῶν καταστροφῶν καß ἐκτÜκτων περιστÜσεων.
Καß ἄλλα πολλÜ θÜ ἠδυνÜμεθα
νÜ ἀναφÝρωμε, τÜ ὁποῖα στοýς περισσοτÝρους τυγχÜνουν γνωστÜ, ἀφοῦ
ὅλοι μας γνωρßζομε τÜ προβλÞμτα τοῦ τüπου μας, καß ὅλοι μας
καθημερινῶς γινüμεθα μÜρτυρες μιᾶς σκληρῆς πραγματικüτητας.
Ἀγαπητοß
μου, σÞμερα ἰδιαιτÝρως χρειÜζεται νÜ κατανοÞσωμε ὅτι πρÝπει νÜ
βασιλεýσῃ ὁ νüμος τῆς ἀγÜπης καß τῆς
φιλανθρωπßας. Ἄν δÝν εἴμεθα ἑνωμÝνοι μεταξý μας ἐν τῷ
συνδÝσμῳ τῆς ἀγÜπης καß τῆς εἰρÞνης τοῦ Θεοῦ,
δÝν θÜ μπορÝσωμε νÜ προχωρÞσωμε, ἤ τß λÝγω; νÜ ἐπιβιþσωμε.
ΔÝν εἶναι δυνατüν νÜ βλÝπωμε ἀνθρþπους νÜ πεινᾶνε καß νÜ
γυμνητεýουν καß ἐμεῖς νÜ αἰσθανþμεθα ἄνετα μÝσα στÞ
βüλεψÞ μας.
Ἔρχονται Χριστοýγεννα. Ἔχετε
ἀντιληφθῇ πüσοι συνÜνθρωποß μας δÝν θÜ ἔχουν φαγητü; Πüσοι
δÝν θÜ ἔχουν τÞν δυνατüτητα νÜ πÜρουν τÜ ἀπαραßτητα στÜ παιδιÜ
τους; Ἔχετε σκεφθῇ πüσα παιδÜκια λαχταροῦν ἕνα δωρÜκι
καß δÝν ἔχουν τÞν δυνατüτητα νÜ τü ἀπολαýσουν, καß ἀπü τÜ
ματÜκια τους τρÝχουν δÜκρυα πüνου καß ὀδýνης; Θαρρῶ πþς γνωρßζετε ὅτι
κÜποιοι ἀδελφοß μας δÝν ἔχουν τÞν δυνατüτητα οὔτε νÜ ζεσταθοῦν
αὐτüν τüν χειμῶνα. Εἶναι τραγικü, ὀδυνηρü, δυσβÜσταχτο
νÜ ἀκοῦς ὅτι κÜθονται μÝσα στü σπßτι τßς κρýες νýχτες, ἀλλÜ
καß τßς ἡμÝρες, τυλιγμÝνοι μÝ κλινοσκεπÜσματα γιÜ νÜ ἀντιμετωπßσουν
τü ψῦχος. Πῶς καταντÞσαμε στ’ ἀλÞθεια...! Ποιüς πßστευε ὅτι
θÜ ἔλθουν τÝτοιες ἡμÝρες, πüνου, ἀνÝχειας, φτþχειας στÞν χþρα
μας! Πῶς κατÞντησαν τÞν Πατρßδα μας κÜποιοι, ποý γιÜ χρüνια ἀπεργÜζοντο
τÞν ἐξαθλßωσÞ της!
Ὅμως, ὅταν ὑπÜρχῃ
πßστη στü Θεü, ἀγÜπη καß ἑνüτητα, ὅλα ἀντιμετωπßζονται.
ΣÞμερα δÝν πρÝπει νÜ ὑπÜρχῃ «δικü σου» καß «δικü μου». ΣÞμερα ὅλα
εἶναι γιÜ ὅλους. Τü «ὅς
μÝν πεινᾷ, ὅς δÝ μεθýει» εἶναι καταστροφικü, καß ἐÜν
ὑπηρετῆται ἀπü κÜποιους, σßγουρα τοýς ὁδηγεῖ στÞν
κüλαση, ἀπü αὐτÞν ἐδῶ τÞν ζωÞ.
Ἀπευθýνομαι εἰδικÜ στοýς
ἀδελφοýς οἱ ὁποῖοι ἔχουν τÞν δυνατüτητα, γιατß ὁ
Θεüς τοýς χÜρισε ἀγαθÜ, νÜ βοηθÞσουν ἐκεßνους ποý δÝν ἔχουν
τÜ πρüς τü ζῆν ἀπαραßτητα. ΞÝρετε, ὅταν ἔχωμε οἰκονομικÞ
ἄνεση, δýσκολα κατανοοῦμε ἐκεßνους οἱ ὁποῖοι
δÝν ἔχουν στüν ἥλιο μοῖρα. Γι’ αὐτü ὁ Κýριος εἶπε: «εὐκοπþτερον
ἐστß κÜμηλον διÜ τρυμαλιᾶς ῥαφßδος εἰσελθεῖν, ἤ
πλοýσιον εἰς τÞν βασιλεßαν τοῦ Θεοῦ εἰσελθεῖν» (ΜÜρκ. ι’, 25).
Ἄς βÜλλουν κÜποιοι τü χÝρι
στÞν τσÝπη, γιÜ νÜ ἐλεηθοῦν ἀπü τüν Θεü. Τοýς ὑπενθυμßζω
ὅτι τÜ πλοýτη δÝν μᾶς ἀκολουθοῦν. Ὅλα εἶναι
μÜταια, ψεýτικα, ἀπατηλÜ. Φεýγουν τüσο εὔκολα, καß εἶναι
μεγÜλες οἱ πιθανüτητες κÜποιοι ποý σÞμερα ἔχουν πολλÜ, αὔριο
νÜ ἁπλþνουν τü χÝρι αἰτοῦντες βοÞθεια.
Τολμῶ νÜ ζητÞσω τÞν βοÞθεια ὅλων
σας καß νÜ ἐπειμεßνω σÝ αὐτü, καθ’ ὅσον μπορῶ νÜ σᾶς
κοιτÜξω ὅλους στÜ μÜτια, λÝγοντÜς σας ὅτι οὐδÝποτε εἶχα
κÜτι δικü μου, ἤ ἐκρÜτησα κÜτι γιÜ τüν ἑαυτü μου, ἤ ἐδημιοýργησα
προσωπικÞ περιουσßα. ΜÝ αὐτÞν τÞν δυνατüτητα, ἤ, ἄν θÝλετε, μÝ
τÞν εἰλικρßνεια τῆς πνευματικῆς σχÝσεως μεταξý πνευματικοῦ
πατρüς καß πνευματικῶν τÝκνων, ἀπευθýνομαι πρüς ὅλους σας καß
σᾶς προσκαλῶ στÞν πανστρατιÜ αὐτÞ τῆς ἀγÜπης τῆς
τοπικῆς μας Ἐκκλησßας.
Ἀδελφοß
μου, ἔρχονται Χριστοýγεννα. Δῶστε ὀβολüν, καß κερδῖστε
Οὐρανüν. Δῶστε ἀγÜπη, καß κερδῖστε ΠαρÜδεισο. Δῶστε
θαλπωρÞ, καß κερδῖστε μισθüν ἑκατονταπλασßονα.
ΚαλÜ καß εὐλογημÝνα Χριστοýγεννα!
|