«ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΑΝ
ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥΣ»
Τοῦ
ΣεβασμιωτÜτου Μητροπολßτου Πατρῶν
κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
Ἡ ἀσθÝνεια ἑνüς μαθητοῦ ἔγινε αἰτßα, νÜ βγοῦν στÞν ἐπιφÜνεια τÜ εὐγενῆ καß λεπτÜ αἰσθÞματα ἀνθρωπιᾶς καß ἀγÜπης, τÜ ὁποῖα ἔκρυβαν, ὡς θησαυρü πολýτιμο, στÞν καρδιÜ τους μαθητÝς τῶν Σχολεßων τῆς πüλεþς μας, μÝ πρωτοπüρους τοýς μαθητÝς καß τßς μαθÞτριες τῆς γ’ τÜξης τοῦ Λυκεßου Δεμενßκων.
ΣÝ
χρüνους καß καιροýς ἀφιλßας, τÜ παιδιÜ ἐδßδαξαν ἦθος,
ἔκαναν κατÜθεση ψυχῆς καß ἔδωσαν μαρτυρßα ἀγÜπης.
ΣÝ
καιροýς ἀπαρÜκλητους, μßλησαν μÝ τÞν πηγαßα καλοσýνη τους, δßδοντας
παρηγοριÜ καß παρÜκληση ὄχι μüνο στüν συμμαθητÞ τους καß στÞν
οἰκογÝνειÜ του, ἀλλÜ στÞν κοινωνßα ὁλüκληρη.
ΣÝ
ἐποχÝς ἀπαισιοδοξßας, τÜ παιδιÜ μας ἔδωσαν τü μÞνυμα
τῆς ἐλπßδος καß τῆς αἰσιοδοξßας, τü ὁποῖο
εἶναι ἀπαραßτητο γιÜ νÜ ὀρθοποδÞσωμε ὡς πρüσωπα καß
ὡς λαüς.
ΜÝσα
στü σκοτÜδι καß τÞν πνευματικÞ βαρυχειμωνιÜ, ὁ Θεüς στÝλνει ἀστÝρια
γιÜ νÜ φωτßζουν τÞν πορεßα μας, καß καρδιÝς γεμÜτες ἀγÜπη γιÜ νÜ
ζεστÜνουν τÞν ψυχρÞ ἀπü αἰσθÞματα ἐποχÞ μας.
Εὐτυχῶς,
δÝν χÜθηκαν ὅλα. Ἡ ἀντßστροφη πορεßα, ὅπως γρÜψαμε πρü
ἡμερῶν σÝ ἄλλο ἄρθρο μας, ἤδη ἄρχισε.
Ἡ ἐπανÜσταση γιÜ τü γκρÝμισμα τοῦ παλαιοῦ κüσμου καß
τοῦ σÜπιου κατεστημÝνου ἤδη πραγματοποιεῖται, μÝ πρωτοπüρα τÜ
νειᾶτα, τÜ ὁποῖα γýρισαν τÞν πλÜτη σÝ ὅ,τι ψεýτικο καß
ἐπßπλαστο.
Ἡ
ἀνθρωπιÜ ἐνßκησε. Ἡ καλοσýνη ἔλαμψε. Ἡ
ὀμορφιÜ τῆς ψυχῆς ἐγλýκανε τÜ πρüσωπα καß τßς καρδιÝς.
ΤÜ παιδιÜ ἀπü τÜ ΔεμÝνικα τῶν Πατρῶν θυσßασαν τÞν πενθÞμερη
ἐκδρομÞ, ποý ἦταν βαθειÜ τους ἐπιθυμßα, γιÜ νÜ βοηθÞσουν
ἕναν συμμαθητÞ τους ἀπü ΓυμνÜσιο τῆς πüλεþς μας ποý
αἰφνιδßως ἀσθÝνησε. ΚατÝθεσαν τÜ χρÞματα τῆς
ἐκδρομῆς στü ταμεῖο τῆς ἀγÜπης, γιÜ τü παιδß ποý
ἔπρεπε νÜ φýγῃ γιÜ τü ἐξωτερικü. ΣτÞν προσφορÜ ἀπü
ἐπιχειρηματßα νÜ δþσῃ ἐκεῖνος τÜ χρÞματα γιÜ τÞν
ἐκδρομÞ τους, ἀρνÞθηκαν. ΔÝν εἶναι τÜ χρÞματα ποý κÜνουν τÞν
διαφορÜ. Εἶναι οἱ καρδιÝς, ποý ἔχουν τÞν δικÞ τους λογικÞ καß
διασþζουν τÞν θεοεßδεια τοῦ ἀνθρþπου.
ΑὐτÜ
τÜ παιδιÜ πῆραν στÜ φτερÜ τους ὅλο τüν κüσμο, καß ἔγιναν
ξεναγοß στοýς ἄγνωστους γιÜ τοýς πολλοýς χþρους τῆς προσφορᾶς
καß τῆς θυσßας.
Οὐδεßς
τÜ ἐπßεσε νÜ προβοῦν στÞν τüσο ὡραßα καß συγκινητικÞ
αὐτÞ πρÜξη. Τοýς τü «ἐπÝβαλε» τü ψυχικü τους μεγαλεῖο, τü
ὁποῖο τÜ ἐπÝβαλε ὡς προσωπικüτητες μÝσα στÞν κοινωνßα.
Εἴμαστε
ὅλοι ὑπερÞφανοι γι’ αὐτÜ τÜ παιδιÜ μας. Καυχþμεθα ἐν
Κυρßῳ μαζß μÝ τοýς γονεῖς καß τοýς δασκÜλους τους καß προσευχüμεθα
γιÜ τÞν πρüοδü τους καß τÞν κατÜ Θεüν εὐτυχßα τους.
Μαζß
τους ὅμως ὑψþνομε τÜ μÜτια μας καß τÞν καρδιÜ μας πρüς τüν
ΟὐρÜνιο ΠατÝρα μας, καß παρακαλοῦμε καß δεüμεθα πρüς τÞν
συμπαθεστÜτην Αὐτοῦ ἀγαθüτητα, νÜ ἐνισχýσῃ τü
παιδß ποý βρßσκεται στü κρεββÜτι τοῦ πüνου καß νÜ τοῦ χαρßσῃ
ὑγεßα καß ἴαση, διÜ πρεσβειῶν τῆς Παναγßας μας,
τοῦ Ἁγßου Ἀποστüλου ἈνδρÝου τοῦ ΠρωτοκλÞτου καß
πÜντων τῶν Ἁγßων μας.
ΠαρÜλληλα
αἰσθÜνομαι τÞν ὑποχρÝωση νÜ ἐξÜρω καß νÜ ἐπαινÝσω τÞν
συγκινητικÞ ἀνταπüκριση ὅλων τῶν Πατρινῶν ὥστε νÜ
βοηθηθῆ ὁ μαθητÞς στÞν δýσκολη αὐτÞ στιγμÞ τῆς
ζωῆς του.
Ἐπßσης
ἐπιθυμῶ νÜ ἐκφρÜσω τÞν εὐαρÝσκειÜ μου πρüς τüν
Ἐξοχþτατο κ. Πρωθυπουργü Ἀντþνιο Σαμαρᾶ καß τοýς κυρßους,
Ὑπουργü Ὑγεßας ἈνδρÝα ΛυκουρÝντζο, μÝ τüν ὁποῖο
εἴμασταν σÝ διαρκῆ ἐπικοινωνßα καß Ὑφυπουργοýς Παιδεßας
καß ΘρησκευμÜτων Θεüδωρο Παπαθεοδþρου καß Οἰκονομικῶν Γεþργιο ΜαυραγÜνη,
μÝ τοýς ὁποßους ἐπßσης μιλοýσαμε γιÜ τÞν ἐπßλυση τοῦ προβλÞματος
καß τÞν ἀντιμετþπιση ὄλων τῶν δυσκολιῶν καß πρüς
ὅλους ὅσοι, λüγῳ ἁρμοδιüτητος καß ἐξ ἀγÜπης
περισσῆς, ἐβοÞθησαν νÜ ἔλθῃ εἰς αἴσιο πÝρας
τü ἐν λüγῳ θÝμα. Ὄλους ἄς τοýς εὐλογεῖ
ὁ Θεüς καß ἄς τοýς δßδει ἀντß τῆς ὅποιας βοηθεßας
τους, πλοýσια τÜ ἐλÝη του καß τÜ οὐρÜνια ἀγαθÜ του.
ΣτÜ
παιδιÜ ποý τüσο μᾶς συγκßνησαν μÝ τÞν πρÜξη τους, ἀπευθýναμε τü
παρακÜτω γρÜμμα, ὡς ἔκφραση τῆς βαθειᾶς πατρικῆς
μας ἀγÜπης καß ὡς εὐχαριστßα γι’ αὐτü τü μÜθημα
ἀγÜπης ποý ἔδωσαν στÞν κοινωνßα μας, μÝ τÞν εὐχÞ καß
προσευχÞ, ὁ Κýριος ἀντß αὐτῆς τῆς προσφορᾶς
ἀγÜπης, νÜ τοýς χαρßζῃ χαρÜ, εὐτυχßα, πρüοδο καß ὑγεßα
στÞν ζωÞ τους, ὥστε νÜ λÜμπουν μÝ τÞν καθαρüτητα τῆς καρδιᾶς
τους, ὅπως καθρεφτßζεται στÜ ἁγνÜ πρüσωπÜ τους.
............................
ἈγαπητÜ
μου παιδιÜ,
ΜÝ
πολλÞ συγκßνηση καß καýχηση ἐν Κυρßῳ σᾶς ἀπευθýνω
αὐτü τü γρÜμμα, προκειμÝνου νÜ ἐκφρÜσω τÜ βαθýτατα αἰσθÞματα
τῆς καρδιᾶς μου πρüς τüν κÜθε ἕνα καß τÞν κÜθε μιÜ σας
ξεχωριστÜ, γιÜ τÞν συγκλονιστικÞ εὐαισθησßα καß στÜση σας, ἔναντι
τοῦ προβλÞματος τü ὁποῖο ἀντιμετωπßζει μαθητÞς
τοῦ 11ου Γυμνασßου Πατρῶν.
ΜÝσα σÝ καιροýς δýσκολους,
ὅπου «ἐψýγη» ἡ ἀγÜπη τῶν πολλῶν,
ἤλθατε ἐσεῖς νÜ ξυπνÞσετε ὑπνþττουσες συνειδÞσεις,
προκειμÝνου νÜ κατανοÞσουν οἱ πÜντες, ὅτι ὁ ἄνθρωπος
εἶναι ὄν κοινωνικü καß γι’ αὐτü ἡ χαρÜ τοῦ
ἑνüς εἶναι καß τοῦ ἄλλου χαρÜ καß ὁ πüνος
τοῦ διπλανοῦ εἶναι ὅλων ὑπüθεση.
ΠιστοποιÞσατε κατÜ τüν καλýτερο καß
ἐκφραστικüτερο τρüπο, ὅτι ἡ εὐτυχßα δÝν εἶναι
ὑπüθεση ἐξωτερικῶν παραγüντων, δÝν στηρßζεται δηλαδÞ σÝ
ὑλικÜ ἀγαθÜ, σÝ χρÞματα καß πρÜγματα, ἀλλÜ ἔχει τüν
θρüνο της στÞν καρδιÜ τοῦ ἀνθρþπου.
Γι’ αὐτü τüν λüγο, ἀπü
τÜ βÜθη τῆς πατρικῆς μου καρδιᾶς,
·
Σᾶς
ἐπαινῶ γιÜ τÞν πηγαßα πρÜξη σας, νÜ σταθῆτε δßπλα στüν
ἀσθενoῦντα
συμμαθητÞ σας, ὁ ὁποῖος καß μüνο ἀπü τÞν δικÞ σας
θετικÞ πνευματικÞ αὔρα λαμβÜνει δýναμη, ὥστε μÝ θÜρρος καß
ἀποφασιστικüτητα γιÜ τÞν νßκη, νÜ ἀντιμετωπßσῃ τü πρüβλημÜ
του.
·
Σᾶς συγχαßρω,
διüτι μÝ τÞν ἁγνüτητα τῆς καρδιᾶς σας, κÜνατε τüν τüπο μας νÜ
μοσχοβολÞσῃ ἀπü ἀγÜπη, καß ἐνεργÞσατε κατÜ τüν πλÝον
ἀποτελεσματικü τρüπο ὥστε νÜ εὐαισθητοποιηθοῦν καß νÜ
ἐνεργοποιηθοῦν οἱ συνÜνθρωποß μας, πρüς ἐνßσχυση
τῶν ἀδελφῶν μας οἱ ὁποῖοι πÜσχουν καß
ὑποφÝρουν, εἴτε ἕνεκα ἐξωτερικῶν παραγüντων,
εἴτε ἕνεκα ἄλλων αἰτιῶν, ἀσθενειῶν
κλπ.
·
Σᾶς
εὐχαριστῶ γιÜ τü μÜθημα ποý δþσατε στÞν κοινωνßα μας. ΣταθÞκατε
ὅλοι σας ἐπÜξια πÜνω στü δικü σας ὑψηλü πνευματικü βÜθρο,
διδÜξατε μικροýς καß μεγÜλους ὅτι ἡ ἀνθρþπινη σχÝση
εἶναι ὑπüθεση καρδιᾶς καß πÜνω σ’ αὐτÞ πρÝπει νÜ
οἰκοδομηθῇ ἐκ νÝου ἡ ἀνθρωπιÜ ποý χÜθηκε στοýς
καιροýς μας.
·
Σᾶς
εὔχομαι πÜντα νÜ εἶστε πρῶτοι, καß στÜ μαθÞματα, ἀλλÜ
κυρßως στÜ αἰσθÞματα, ὅπως εἶναι θρονιασμÝνα στÞν καρδιÜ σας
καß ὅπως τÜ βιþνετε μÝ τüν δικü σας προσωπικü τρüπο καß τÜ
ἐκφρÜζετε στüν σýγχρονο ἀπνευμÜτιστο κüσμο.
Ὅπως
μÝ αὐτÞ σας τÞν κßνηση, κÜνατε πρÜξη τÜ λüγια τοῦ Κυρßου μας
Ἰησοῦ Χριστοῦ, τü «ἀγαπᾶτε ἀλλÞλους»
δηλαδÞ, ἔτσι νÜ συνεχßσετε θεμελιþνοντας τßς βÜσεις μιᾶς νÝας
κοινωνßας, ἡ ὁποßα θÜ οἰκοδομῆται κÜθε ἡμÝρα μÝ
πρωτεργÜτες καß τεχνουργοýς ἐσᾶς, τοýς ἐκφραστÝς τῆς ἔμπρακτης
ἀγÜπης.
ΠαιδιÜ
μου ἀγαπητÜ καß εὐλογημÝνα,
αὐτÞ
ἡ ἐκδρομÞ ποý θÜ πηγαßνατε, ἔγινε τü ὄχημα γιÜ νÜ
ἀνεβῆτε πολý ψηλÜ στÜ μÜτια μας καß στßς καρδιÝς μας. Ἀπü τÞν
πενθÞμερη συναναστροφÞ μεταξý σας καß ἀπü τÞν θÝα κÜποιων τüπων, θÜ
χαιρüσασταν ὁπωσδÞποτε πολý. Ὅμως μÝ αὐτÞ σας τÞν
ἔκφραση τῆς ἀγÜπης γßνατε πανευτυχεῖς, ἀφοῦ
ζῆτε μÝ τüν δικü σας ἐσωτερικü συγκλονιστικü τρüπο τü πλÞρωμα
τῆς χαρᾶς, ποý προσφÝρει ἡ θυσιαστικÞ ἀγÜπη γιÜ τüν
συνÜνθρωπü μας.
ΣτÞν ἐκδρομÞ σας θÜ
ἤσασταν ἐσεῖς καß οἱ καθηγητÝς σας. Σ’ αὐτÞ τÞν
«ἐκδρομÞ» ποý πÞγατε μÝ ὁδηγü τÞν ἀγÜπη, πÞρατε μαζß σας
ὅλο τüν κüσμο.
Σᾶς ἀγκαλιÜζω
ὅλους σας, ἕνα πρüς ἕνα, καß σᾶς ἀσπÜζομαι
πατρικÜ, ἐκφρÜζοντας τÞν χαρÜ μου, τÞν συγκßνησÞ μου καß τÜ συγχαρητÞριÜ
μου γιÜ τÞν ὡραßα καß πεντακÜθαρη ψυχÞ σας.
ΣτÜ
πρüσωπÜ σας ἀσπÜζομαι ὅλους τοýς μαθητÜς καß τßς μαθÞτριες ποý
εὐαισθητοποιÞθηκαν γιÜ τü συγκεκριμÝνο θÝμα.
ΘÜ βρῶ τüν χρüνο σýντομα νÜ
σᾶς ἐπισκεφθῶ στü Σχολεῖο σας, ὥστε νÜ σᾶς
δῶ ἀπü κοντÜ καß νÜ σᾶς ἐκφρÜσω τÞν ἀγÜπη μου καß
τÞν χαρÜ μου.
ΠαρÜλληλα συγχαßρω, τοýς
γονεῖς καß τοýς δασκÜλους σας, γιατß ἔχουν τÞν ἐξαιρετικÞ
τιμÞ καß τÞν μεγÜλη εὐλογßα ἀπü τüν Θεü, νÜ ἔχουν τÝτοια
παιδιÜ καß τÝτοιους μαθητÝς.
Ὁ Θεüς νÜ σᾶς
ἐνισχýῃ σÝ κÜθε σας βῆμα, νÜ σᾶς χαριτþνῃ καß νÜ
σᾶς εὐλογῇ. Σᾶς συνοδεýει ἡ προσευχÞ μου καß
ἡ πατρικÞ μου ἀγÜπη. Συνεχßσατε τüν ὡραῖο
ἀγῶνα, καß παρακαλῶ νÜ προσεýχεσθε θερμῶς γιÜ τüν
συμμαθητÞ σας καß γιÜ ὅλο τüν κüσμο. Εἶστε τüσο καλÜ παιδιÜ καß
ὁ Θεüς, εἶμαι βÝβαιος, ὅτι θÜ ἀκοýσῃ τßς θερμÝς
προσευχÝς σας.
Σᾶς
ἀσπÜζομαι καß σᾶς εὐλογῶ
μÝ
ἀγÜπη πατρικÞ
Ο
ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
|