Μακαριώτατε Αρχιεπίσκοπε Αθηνών και πάσης Ελλάδος, εν Χριστώ τω Θεώ λίαν αγαπητέ και περιπόθητε αδελφέ και συλλειτουργέ της ημών Ταπεινότητος, κύριε Χριστόδουλε, την Υμετέραν σεβασμίαν Μακαριότητα εν Κυρίω κατασπαζόμενοι, υπερήδιστα προσαγορεύομεν.

Μετά βαθείας θλίψεως και συνοχής καρδίας ανέγνωμεν την, διά τηλεφωτοαντιγράφου ληφθείσαν, από 8ης Ιουνίου 2000, αρ. πρωτ. 2748, επιστολήν της Υμετέρας πεφιλημένης Μακαριότητος, εις ην εξιστορείται η απροσδόκητος δοκιμασία εις τας σχέσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος μετά της Πολιτείας.

Ασφαλώς, αι ταπειναί προσευχαί ημών συνοδεύουν τας προσπαθείας της Υμετέρας περισπουδάστου Μακαριότητος και της περί Αυτήν Ιεραρχίας προς συνέχισιν του ενδεδειγμένου διαλόγου προς εξεύρεσιν διεξόδου εις τα αναφυέντα προβλήματα, προς διασφάλισιν της απροσκόπτου αναπτύξεως και καρποφορίας της ζωής της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η κατ' Αλβανίαν Ορθόδοξος Εκκλησία, έχουσα βιώσει τραγικάς δοκιμασίας, πιεζομένη δε και σήμερον από την μη απόδοσιν στοιχειώδους δικαιοσύνης προς αυτήν υπό των κρατούντων, είναι φυσικόν να παρακολουθεί μετ' ιδιαιτέρου ενδιαφέροντος τας δυσκολίας των αδελφών Ορθοδόξων αυτοκεφάλων Εκκλησιών, προφανώς άνευ ουσιαστικών δυνατοτήτων, αλλά μετά της βεβαιότητος ότι "οίδε Κύριος ευσεβείς εκ πειρασμού ρύεσθαι".

Επί τούτοις, κατασπαζόμενοι Υμάς εκ καρδίας, διατελούμεν μετ' εξαιρέτου τιμής και βαθείας αγάπης.

Της Υμετέρας θεοτιμήτου Μακαριότητος
Αγαπητός εν Χριστώ αδελφός
† ο Τιράνων Αναστάσιος, πρόεδρος

Εν Τιράνοις, τη 12η Ιουνίου 2000