|
Από το δελτίο ειδήσεων "ΤΑ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΚΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ" (της Παρασκευής 4 Φεβρουαρίου 2000) του ΛΥΧΝΟΥ, του Τηλεοπτικού Σταθμού της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών, μεταδίδουμε τις εξής ενδιαφέρουσες διεθνείς εκκλησιαστικές ειδήσεις |
|
Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία διοργανώνει στη Μόσχα από τις 7 έως τις 8 Φεβρουαρίου 2000, θεολογικό συνέδριο με το επίκαιρο θέμα "Η Ορθοδοξία στο κατώφλι της νέας χιλιετίας". Στο φόρουμ θα αποτιμηθεί η παρούσα κατάσταση και οι προοπτικές της σύγχρονης Ορθοδόξου θεολογίας και θα αναλυθούν τοπικά θεολογικά προβλήματα που εμφανίζονται στην εσωτερική ζωή της Εκκλησίας και της διακονίας της μέσα στον κόσμο. Τα προηγούμενα θεολογικά συνέδρια που ήταν ανοικτά σε όλο το πλήρωμα της Ρωσικής Εκκλησίας είχαν λάβει χώρα πριν από 10 χρόνια κατά την συμπλήρωση μιας χιλιετίας από τότε που ο ρωσικός λαός βαπτίστηκε, ασπαζόμενος την ορθοδοξία. Στα 10 αυτά χρόνια, έχουν συμβεί σημαντικές αλλαγές στην εκκλησιαστική όσο και την κοινωνική ζωή, που χρήζουν ουσιαστικής θεολογικής ερμηνείας. Τα αποτελέσματα και οι προτάσεις του συνεδρίου θα κατατεθούν στη Σύνοδο των Επισκόπων της Ρωσικής Ορθοδόξου Εκκλησίας. Στο σημαντικό αυτό θεολογικό φόρουμ θα συμμετέχει ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Μόσχας κ. Αλέξιος, οι Ρώσοι Επίσκοποι, οι προϊστάμενοι και τα μέλη Συνοδικών Τμημάτων και επιτροπών, κληρικοί, καθηγητές θεολογικών και ιερατικών σχολών και θεολογικών εκπαιδευτικών οργανισμών της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Πληροφορίες σχετικά με τις εργασίες του συνεδρίου θα δημοσιεύονται παράλληλα με την εξέλιξή του στην επίσημη ηλεκτρονική διεύθυνση του Πατριαρχείου Μόσχας (www.russian-orthodox-church.org.ru) |
|
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ολομόουτς και Μπρνο κ. Χριστοφόρος (Πούλετς), εξελέγη στις 23 Ιανουαρίου νέος Αρχιεπίσκοπος Πράγας και Μητροπολίτης Τσεχίας και Σλοβακίας. Η τελετή ενθρονίσεώς του θα πραγματοποιηθεί στις 12 Φεβρουαρίου στον Καθεδρικό Ναό Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στην Πράγα. Ο νέος Αρχιεπίσκοπος γεννήθηκε στην Πράγα το 1953, όπου αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο σχολείο, παρακολούθησε τα μαθήματα στη Θεολογική Σχολή αποφοιτώντας το 1974. Το ίδιο έτος χειροτονήθηκε διάκονος και αργότερα πρεσβύτερος. Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πρέσοφ και τη Μόσχα. Έλαβε τον τίτλο του διδάκτορα της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1987. Το 1988 χειροτονήθηκε Μητροπολίτης Ολομόουτς και Μπρνο. |
|
Από το Δελτίο Ειδήσεων του Τηλεοπτικού Σταθμού της Ιεράς Μητροπόλεως Πατρών μεταδόθηκε ένα μικρό αφιέρωμα στον νέο προκαθήμενο της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας των χωρών Τσεχίας και Σλοβακίας, Μακαριώτατο Αρχιεπίσκοπο Πράγας και πάσης Τσεχίας και Σλοβακίας κ. Χριστοφόρο. Το αφιέρωμα μεταξύ άλλων περιλάμβανε και μία συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο ΛΥΧΝΟ ο νέος Αρχιεπίσκοπος, ως Μητροπολίτης Ολομόουτς και Μπρνο. Η συνέντευξη αυτή δόθηκε τον περασμένο Οκτώβριο στο Ν. Προκόπιο Ευβοίας, στα πλαίσια της 11ης Πανορθόδοξης Συνδιάσκεψης για τις αιρέσεις, που πραγματοποιήθηκε από την Εκκλησία της Ελλάδος. Ο νέος Αρχιεπίσκοπος συμμετείχε στις εργασίες της Συνδιάσκεψης εκπροσωπώντας την Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία Τσεχίας και Σλοβακίας. Αναφέρθηκε στην σημερινή κατάσταση της Ορθοδοξίας στην περιοχή αυτή, στους στενούς δεσμούς με την Ελληνική Ορθοδοξία αφού φωτιστές τους ήσαν οι Άγιοι Ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος, στην άψογη συνεργασία με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά και στο ακανθώδες πρόβλημα της Ουνίας. |
|
Το επίσημο ανακοινωθέν του Οικουμενικού Πατριαρχείου (28/1/2000) που απεστάλη στο ΛΥΧΝΟ έχει ως εξής : ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ Το εσπέρας της Τρίτης 25ης τ.μ. επέστρεψεν εκ Πολωνίας η Α.Θ. Παναγιότης ο Πατριάρχης μετά της συνοδείας Αυτού, υπαντηθείς εν τω αεροδρομίω υπό του Επιτρόπου Αυτού Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ιωακείμ, άλλων Ιεραρχών του Θρόνου και του Εντιμ. κ. Εμμανουήλ Αποστολάκη, Προξένου της Ελλάδος ενταύθα. Κατά την τετραήμερον παραμονήν Αυτού εν Πολωνία ο Πατριάρχης επεσκέφθη τον Εξοχ. κ. Πρέσβυν της Τουρκίας κ. Ates Balkan, τους Εξοχ. Πρόεδρον της Δημοκρατίας, Πρόεδρον της Βουλής, Πρόεδρον της Γερουσίας, Πρωθυπουργόν, Υπουργόν Εξωτερικών, και Δήμαρχον Βαρσοβίας, συνοδευόμενος πανταχού υπό του Προκαθημένου της Τοπικής Αυτοκεφάλου Εκκλησίας Μακ. Μητροπολίτου κ. Σάββα. Επίσης παρέστη εις δεξίωσιν δοθείσαν προς τιμήν Του υπό του Πρέσβεως της Ελλάδος Εξοχ. κ. Λεωνίδου Χρυσανθοπούλου. Ακόμη, παρέστη εις έκτακτον συνεδρίασιν του Οικουμενικού Συμβουλίου Εκκλησιών Πολωνίας, επεκοινώνησε μετά του Ρωμαιοκαθολικού Πριμάτου Καρδιναλίου κ. Glemp, επεσκέφθη την Ιεράν Μονήν Αγίου Ονουφρίου εις τα σύνορα Πολωνίας-Λευκορωσσίας, ελειτούργησε την Κυριακήν, 23ην τ.μ., εν τη πόλει Βρότσλαβ μετά του Μακ. Μητροπολίτου κ. Σάββα και πολλών Ιεραρχών εν μέσω πυκνοτάτου εκκλησιάσματος, ενώ την τελευταίαν ημέραν, Τρίτην, ωμίλησεν ενώπιον του Κοινοβουλίου της Πολωνίας με θέμα "Η Ορθόδοξος Εκκλησία και αι προκλήσεις του συγχρόνου κόσμου". Την ομιλία ταύτην του Πατριάρχου παρηκολούθησαν βουλευταί, γερουσιασταί, πρέσβεις (μεταξύ των οποίων οι της Τουρκίας και της Ελλάδος), δημοσιογράφοι, Καθηγηταί Πανεπιστημίου και πλείσται άλλαι προσωπικότητες υπερπληρώσασαι την αίθουσαν. Μετά την διάλεξιν ο Πρόεδρος της Βουλής Εξοχ. κ. Maciej Plazynski περέθεσεν επίσημον γεύμα προς τιμήν της Α.Θ. Παναγιότητος, του Πατριάρχου, όστις εν συνεχεία έδωκε συνέντευξιν Τύπου κατ' αρχάς ομού μετά του Προέδρου της Βουλής, είτα δε και μόνος. Ο Τύπος και τα λοιπά μέσα γενικής ενημερώσεως της Χώρας, έδωκαν μεγάλην δημοσιότητα εις την Πατριαρχικήν επίσκεψιν, της οποίας διά θερμών λόγων εξήραν την σπουδαιότητα και την σημασίαν. |
|
Πηγή : ΕΡΑ5 28/01/2000 Στο σημαντικό ρόλο της Ορθοδοξίας, αλλά και στη συστηματική προσπάθεια της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και των Προτεσταντών να προσηλυτίσουν Ορθοδόξους, κυρίως από τη ζώνη ευθύνης της Ρωσικής Εκκλησίας, αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σε συνέντευξή του, στην εφημερίδα "Gazeta Wyborcza " της Πολωνίας. Όπως μεταδίδει το ΜΠΕ, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας αναφέρθηκε επίσης στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών και τις ισορροπίες που διατηρούνται, αλλά τόνισε και την επιδίωξη των προτεσταντών να οικειοποιούνται τις αποφάσεις του. "Το Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών, είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης, είναι οργανωμένον επι τη βάσει της αρχής της πλειοψηφίας. Λόγω της μεγάλης διάσπασης των Προτεσταντικών Εκκλησιών και του ως εκ ταύτης, μεγάλου αριθμού αυτών, η πλειοψηφία εις το Συμβούλιον ανήκει εις αυτάς. Κατά συνέπεια, οι αποφάσεις, λαμβανόμεναι υπό προτεσταντικής πλειοψηφίας, εκφράζουν συνήθως αυτήν. Δι' αυτό και οι Ορθόδοξοι Εκκλησίαι δεν συμμετέχουν εις ψηφοφορίας επί δογματικών θεμάτων. Ο τρόπος, πάντως, της συμμετοχής των Ορθοδόξων Εκκλησιών εις το Παγκόσμιον Συμβούλιον Εκκλησιών, τελεί υπό αναθεώρησιν, κατόπιν αποφάσεως ληφθείσης εις την Χαράρε, κατά την τελευταίαν Η' Γενικήν συνέλευσιν αυτού." Ο Οικουμενικός Πατριάρχης, απαντώντας στην ερώτηση αν η στάση της Εκκλησίας της Σερβίας, αλλά και των άλλων Ορθoδόξων Εκκλησιών κατά τη διάρκεια των πολέμων στη Γιουγκοσλαβία ήταν "εθνικιστική", τόνισε, ότι όλες οι Ορθόδοξες Εκκλησίες καταδίκασαν τους διωγμούς των αλβανοφώνων του Κοσσυφοπεδίου και εν γένει τις αιματηρές αντεκδικήσεις από οποιαδήποτε πλευρά. "Το να είναι μια Εκκλησία αλληλέγγυος προς μίαν άλλην, της οποίας ο λαός έχει πολλά θύματα, δεν σημαίνει ότι εγκρίνει και τας ανεπιτρέπτους ενεργείας εκείνων των ατόμων ή των ομάδων του λαού, οι οποίοι τας διαπράττουν" είπε με έμφαση. "Η χριστιανική αγάπη επιβάλλει να εργαζώμεθα δια την ειρήνην και την ανακούφισιν όλων των θυμάτων και να μην παρασυρώμεθα εκ του ότι ορισμένα θύματα προέρχονται εκ της πλευράς, την οποίαν θεωρούν πολλοί ως θύτην ή η οποία είναι πράγματι ο θύτης", πρόσθεσε. Τέλος, αναφερόμενος στις σχέσεις της Ρωσικής Εκκλησίας με τη Ρωμαιοκαθολική και τους Προτεστάντες, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος υποστήριξε, ότι η Ρωσική Εκκλησία κατηγορεί τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες, γιατί επιδιώκουν να προσηλυτίσουν τους Ορθοδόξους πιστούς, στα δόγματά τους. "Ασφαλώς, τόνισε, δεν θα είχε αντίρρησιν να δεχθεί έναν ομιλητή ρωμαιοκαθολικόν ή προτεστάντην, εάν ούτος εκήρυττε το Ευαγγέλιον χωρίς να αποσπά αυτούς από την Εκκλησίαν εις την οποίαν ανήκουν. Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία εδίδασκε παλαιότερα ότι εκτός αυτής δεν υπάρχει σωτηρία και συνεπώς υπεστήριζεν, ότι έπρεπεν όλοι δια να σωθούν να εισέλθουν εις αυτήν. Τώρα δέχεται, ότι η Ορθόδοξος Εκκλησία είναι ο έτερος πνεύμων της Χριστιανοσύνης και ασφαλώς, οδός σωτηρίας, εξίσου αποτελεσματική με την Ρωμαιοκαθολικήν. Συνεπώς η προσπάθεια προσεταιρισμού ορθοδόξων πιστών αναζητεί έρεισμα, τόσον όταν γίνεται από τους Ρωμαιοκαθολικούς όσο και από τους Προτεστάντες, κατέληξε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. |
|
Τίρανα, 27 Ιανουαρίου 2000 Πηγή: Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (www.mpa.gr) Σε συνέντευξη τύπου που παραχώρησε ο πρόεδρος της Ομόνοιας, Βαγγέλης Ντούλες, δήλωσε ότι θα πρέπει να υπάρχει επανεκτίμηση της αλβανικής πολιτικής όσον αφορά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που αφορούν στην ελληνική μειονότητα στην Αλβανία. Ο κ. Ντούλες δήλωσε ότι έφτασε η στιγμή για να υπάρξει εποικοδομητικός διάλογος μεταξύ του αλβανικού κράτους και εκπροσώπων της ελληνικής μειονότητας για την επίλυση των εκκρεμών προβλημάτων, τα οποία εστιάζονται σε τρία βασικά σημεία: στο δικαίωμα της ελληνικής μειονότητας στην εκπαίδευση, στα θέματα που αφορούν στην τάξη και την ασφάλεια και στα θέματα που αφορούν στη μεταβίβαση των ιδιοκτησιών σε βάρος της ελληνικής μειονότητας. Ο κ. Ντούλες τόνισε ότι υπάρχει ανάγκη για βελτιώσεις στην ισχύουσα νομοθεσία, αφού ακόμη και σήμερα, όπως είπε, οι Έλληνες πολίτες στην Αλβανία δεν χαίρουν των δικαιωμάτων τους. Ανεξάρτητα από τις επανειλημμένες εκκλήσεις των κατοίκων της Χειμάρας δεν λειτουργεί το ελληνικό σχολείο, το οποίο έκλεισε με τη βία το 1946. Σύμφωνα με τον Ντούλες, δεν εκπληρώθηκε και το αίτημα της ελληνικής μειονότητας για διδασκαλία της ιστορίας του ελληνικού έθνους, στα σχολεία. Παρά το γεγονός ότι δημιουργήθηκε θετικό κλίμα από το υπουργείο Παιδείας, το οποίο ενέκρινε το αίτημα, στην πραγματικότητα οι Έλληνες μαθητές δεν μαθαίνουν ακόμη και σήμερα την ιστορία του ελληνικού έθνους, είπε. Όσον αφορά στην έλλειψη τάξης και ασφάλειας στις περιοχές της ελληνικής μειονότητας, ο κ. Ντούλες τόνισε ότι το 1999 η ελληνική μειονότητα στην Αλβανία αντιμετώπισε μεγάλα και σοβαρά προβλήματα. Οι συμμορίες, όπως ανέφερε, απήγαγαν εφτά μέλη της ελληνικής μειονότητας ανάμεσα στους οποίους πολιτικοί, επιχειρηματίες και απλοί άνθρωποι τους οποίους άφησαν ελεύθερους όταν πλήρωσαν λύτρα. Ακόμη, στις περιοχές της ελληνικής μειονότητας κάηκαν ή υπέστησαν καταστροφές τέσσερις εκκλησίες. Στη συνέχεια δήλωσε ότι η παρουσία στα μέσα μαζικής ενημέρωσης κυρίως στην κρατική τηλεόραση και ραδιόφωνο δεν έγινε όπως προβλέπεται στη συμφωνία ανάμεσα στην αλβανική κυβέρνηση και την ελληνική μειονότητα. Το 1999, στα προγράμματα της κρατικής τηλεόρασης δεν υπήρξε ούτε μία εκπομπή για την ελληνική μειονότητα, αν και έχει ζητηθεί επανειλημμένα. Απαντώντας σε ερωτήσεις είπε ότι οι υποσχέσεις του Αλβανού πρωθυπουργού κατά την τελευταία επίσκεψή του στις περιοχές όπου κατοικούν οι Έλληνες θα πρέπει να πραγματοποιηθούν διότι μετά τις υποσχέσεις δεν υπήρξε εφαρμογή τους. Ακόμη εξέφρασε την πεποίθηση του ότι με την εμμονή της πολιτικής οργάνωσης της Ομόνοιας θα βελτιωθεί η ισχύουσα νομοθεσία και θα αντιμετωπιστούν τα προβλήματα της μειονότητας. |
|
Μακεδονία Κυριακής 23/01/2000 - "Στα ίχνη του Ελληνισμού" του Γιώργου Λογοθέτη Ο Ελληνισμός στην Κάτω Ιταλία επέζησε και με τη ρωμαϊκή κατάκτηση. Σύμφωνα με τον Οράτιο: "Η Ελλάδα, αν και κατακτήθηκε, νίκησε τον άγριο νικητή και έφερε τις τέχνες στο Λάτιο". Ο Ιουστινιανός το 540 έστειλε τον Βελισάριο για να απελευθερώσει την περιοχή από τους Γότθους. Μετά από τον Βελισάριο, τα γεγονότα σφράγισαν την ιστορία του τόπου και δυνάμωσαν την ιστορική συνείδηση. Όπως έγραψε ο βυζαντινολόγος Γκιγιού, "το Βυζάντιο, ο χριστιανικός ελληνισμός ξυπνάει την Καλαβρία με τα κύματα μοναχών που ήρθαν τον 7ο και τον 8ο αιώνα από την Ανατολή". Περίπου 30.000 μοναχοί ήρθαν από την Ελλάδα και τις ανατολικές επαρχίες του Βυζαντίου στην Κάτω Ιταλία και Σικελία. Οι μοναχοί διασκορπίστηκαν και άρχισαν να χτίζουν μοναστήρια. "Από το Bivongi μέχρι το Μοναστηράτσι που είναι 20 χιλιόμετρα, υπήρχαν τριάντα βυζαντινά μοναστήρια και ναοί, μας πληροφορεί ο πατέρας Κοσμάς στο μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεριστή. Το μοναστήρι χτίστηκε στην Καλαβρία μετά από τη νορμανδική κατάκτηση, γύρω στο 1050, με τον εκλατινισμό της Καλαβρίας. Οι Νορμανδοί δεν ήταν απόλυτα εχθρικοί προς τους Έλληνες και επέτρεψαν τη δημιουργία μεγάλων μοναστηριών για να τα ελέγχουν. "Αυτό το μοναστήρι είναι το μόνο που απέμεινε από τις εκατοντάδες ορθόδοξα ελληνικά μοναστήρια που υπήρχαν στην Καλαβρία", μας λέει ο πατέρας Κοσμάς. Ο πατέρας Κοσμάς είναι Αγιορείτης μοναχός. Όταν σπούδαζε φιλολογία στη Ρώμη, γνωρίστηκε με τον Ιταλό καθηγητή στο ρωμαϊκό δίκαιο κ. Nilo Barone - Adesi από την Καλαβρία, που είχε βαφτιστεί ορθόδοξος. Το 1989, επισκέφτηκαν μαζί την Κάτω Ιταλία. "Ο Georgio Barone Adesi που μετέδωσε τον καημό και τον πόνο για τη βυζαντινή Καλαβρία. Γι' αυτόν η επιστροφή της ορθοδοξίας στα μέρη αυτά σήμαινε σα να πάμε εμείς στην Αγια-Σοφιά και να λειτουργήσουμε. Ο πόθος αυτού του ανθρώπου, αυτή η δύναμη, αυτό το ασίγαστο πάθος με παρέσυραν σ' αυτή την πνευματική περιπέτεια", μας εξομολογείται ο πατέρας Κοσμάς για να συνεχίσει με συγκίνηση: "Έμεινα έκπληκτος με τη δική μου αμάθεια, όταν διαπίστωσα ότι δε γνώριζα πολλά για την ιστορία του ελληνισμού στη Μεγάλη Ελλάδα και πολύ λίγα για τη βυζαντινή Καλαβρία. Δε γνώριζα ότι για πέντε με έξι αιώνες, από τον 6ο ως τον 11ο αιώνα, η Κάτω Ιταλία και η Σικελία ήταν σε άμεση επαφή με την Κωνσταντινούπολη. Δε γνώριζα τη λαμπρή παρουσία του χριστιανικού ελληνισμού στα μέρη αυτά". Η πρόκληση ήταν μεγάλη για τον πατέρα Κοσμά. Το φθινόπωρο του 1994 πήρε την απόφαση να μετακομίσει στην Καλαβρία και στο ερειπωμένο τότε μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Θεριστή με ένα όραμα: Να δημιουργήσει ένα Πνευματικό Κέντρο Διαλόγου μεταξύ Ανατολής και Δύσης! Ενθουσιασμένοι οι πολιτικοί της περιοχής ανταποκρίθηκαν στο όραμα του Αγιορείτη μοναχού. Σε αναγνώριση της προσπάθειάς του, ο δήμαρχος και το δημοτικό συμβούλιο του δήμου Bivongi πήραν την ιστορική απόφαση να παραχωρήσουν στον πατέρα Κοσμά το βυζαντινό μοναστήρι για 99 χρόνια. Συγχρόνως απαγορεύτηκε η ανέγερση άλλων κτισμάτων σε ακτίνα 20 χιλιομέτρων για να προστατευτεί ο ιερός χώρος του μοναστηριού! Σήμερα, οι εργασίες αναπαλαίωσης έχουν προχωρήσει σημαντικά. Πώς όμως αισθάνεται ο ίδιος σ' αυτό το χώρο; "Αισθάνομαι πολύ άνετα, δεν είναι ξένος ο χώρος", απαντάει γαλήνια ο πατέρας Κοσμάς. "Νιώθω πολύ κοντά στους προγόνους μας. Μαζί μιλάμε με το παρελθόν και μαζί οραματιζόμαστε το μέλλον. Μην ξεχνάμε ότι ο Πλάτων ήθελε να φτιάξει την ιδανική πολιτεία στις Συρακούσες". Στην προσπάθειά τους ο πατέρας Κοσμάς έχει τη στήριξη των ελληνοφώνων της Καλαβρίας και κάνει ότι μπορεί για να μη χαθεί η γκρεκάνικη διάλεκτος: "Συγκινούμαστε με τα απομεινάρια της ελληνικής γλώσσας. Σήμερα όμως η γλώσσα κινδυνεύει. Γι' αυτό ανταποκριθήκαμε στο αίτημα των κατοίκων και μαζί χτίσαμε μια εκκλησία στο χωριό Γκαλιτσανό, με το όνομα η Παναγία της Ελλάδας". Δέκα χρόνια μετά την επαφή του πατέρα Κοσμά με την Καλαβρία, το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Το μοναστήρι έχει γίνει χώρος συναντήσεων και συζητήσεων. Εκατοντάδες επισκέπτες από την Ελλάδα και την Ιταλία και άλλες χώρες., αναζητούν χαμένες ιστορικές και θρησκευτικές μνήμες, σε ένα χώρο όπου άλλοτε "ανθούσε η συνύπαρξη", όπως τονίζει ο πατέρας Κοσμάς. Αρκετοί κάτοικοι, όπως ο ιερές των ελληνοφώνων χωριών, επέστρεψαν στην ορθοδοξία, και σήμερα υπάρχουν ορθόδοξες ενορίες στις πόλεις Λέτσε, Καζαντζάρο, Ρήγια, Κατάνη, Συρακούσες και Παλέρμο. Ο πατέρας Κοσμάς "με συντροφιά τους προγόνους" βαδίζει, όπως λέει ο Σολωμός, "με λογισμό και με όνειρο" για να ξαναζωντανέψει την ιστορία στην Καλαβρία". Χαρακτηριστικά και τα τελευταία του λόγια προτού συνεχίσουμε το ταξίδι μας στον ιταλικό νότο: "Ερευνώντας τον ελληνισμό έξω από τα όρια του ελλαδικού κράτους, μπορούμε να έχουμε ευρύτερες προοπτικές, περισσότερες ευκαιρίες διαλόγου με τους άλλους λαούς, χωρίς δεσμεύσεις, χωρίς φόβο και χωρίς προκαταλήψεις". Η διεύθυνση της Ιεράς Μονής είναι : |
|
|
Ιερά Αρχιεπισκοπή Αμερικής 21/01/2000 Αριθμ. Πρωτ. 2/ 00 Προς τούς Σεβασμιωτάτους και Θεοφιλεστάτους Αρχιερείς, τους Ευλαβεστάτους Ιερείς και Διακόνους, τούς Μοναχούς και Μοναχές, τούς Προέδρους και Μέλη των Κοινοτικών Συμβουλίων, τις Φιλοπτώχους Αδελφότητες, τα Ημερήσια και Απογευματινά Σχολεία, την Νεολαία, τις Ελληνορθόδοξες Οργανώσεις και ολόκληρο το Χριστεπώνυμον πλήρωμα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Αδελφοί και Αδελφές εν Χριστώ, Η μεγάλη εορτή των τριών Ιεραρχών και η Ημέρα των Ελληνικών Γραμμάτων μας χαρίζουν την ευκαιρία να μελετήσουμε την μοναδική κληρονομιά παιδείας, μια κληρονομιά την οποία έχουμε ως Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί. Ο Μέγας Βασίλειος χρησιμοποιώντας μια φράση από την Οδύσσεια του Ομήρου έγραψε σε μια επιστολή του: Μέγα προς μαρτυρίαν παιδεύσεως το πολλών ανθρώπων ιδείν αστεα, καί νόον γνώναι... ( Επιστολή 74) ότι δηλαδή αποτελεί μεγάλη απόδειξη παιδείας το να έχει κανείς ιδεί τις πόλεις πολλών ανθρώπων και το να έχει γνωρίσει τις σκέψεις των. Σ' αυτές τις λίγες λέξεις ο μεγάλος αυτός Πατήρ της Εκκλησίας, ο Μέγας Βασίλειος έχει εκφράσει την ειδική αντίληψη για τη φύση της Παιδείας, μιάν αντίληψη η οποία είναι εντελώς Ελληνική και αληθινά Πατερική. Διότι στην Ελληνική αντίληψη περί παιδείας υπάρχει πρωτίστως μια βαθειά εκτίμηση της απεραντοσύνης της γνώσεως. Το να γίνει κανείς μορφωμένος άνθρωπος, άνθρωπος κατανοήσεως αποτελεί επίτευγμα πολλών ετών. Είναι έργο σπουδής μιας ολόκληρης ζωής που κυριαρχείται από πνεύμα συνεχούς ενδιαφέροντος και περιεργείας, ταπεινοφροσύνης και υπομονής. Η Παιδεία μοιάζει μ' ένα μακρύ και πολύπλευρο ταξίδι. Τόσο οι αρχαίοι έλληνες φιλόσοφοι όσο και οι Πατέρες της Εκκλησίας είχαν ένα τεράστιο ενδιαφέρον για όλα τα πεδία ερεύνης: την κοσμολογία, την ανθρωπολογία, την φιλολογία, τα γράμματα, την μουσική, τις τέχνες, την ιατρική και την ζωολογία, για να αναφέρουμε μερικά απ' τα πεδία αυτά. Ασφαλώς, στην περίπτωση των Τριών Ιεραρχών η απεραντοσύνη της γνώσεως αναφέρεται τελικά στην απύθμενη, απεριόριστη, και άρρητη γνώση του Θεού. Εν όψει της απεραντοσύνης της γνώσεως, είτε η γνώση αυτή αναφέρεται σε αόρατα είτε σε ορατά πράγματα, οι διανοούμενοι και πνευματικοί πρόγονοί μας προχώρησαν στις έρευνές των έχοντας ένα δεύτερο χαρακτηριστικό, δηλαδή μια αίσθηση αληθινής χαράς. Πρόκειται για την χαρά της διανοήσεως, της ανακαλύψεως, της δημιουργικότητος και της κατανοήσεως. Όταν διαβάζει κανείς είτε τα έργα του Πλάτωνος η του Αριστοτέλους, είτε ακόμη περισσότερο, του Μεγάλου Βασιλείου, του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου και του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, εύκολα διακρίνει ένα μόνιμο πνεύμα χαράς το οποίο διαποτίζει την σοβαρότητα του γραψίματός τους. Μερικές φορές αυτή η διανοητική χαρά, όπως διαφαίνεται στα έργα των Πατέρων, φθάνει στο επίπεδο του θαυμασμού ενώπιον των μεγαλείων του Θεού και του κόσμου του Θεού. Εδώ έχουμε μία ποιότητα πού είναι θεμελιώδης για την ελληνική αντίληψη περί μαθήσεως και παιδείας: Για να υπάρξει αληθινή πρόοδος στη γνώση ο άνθρωπος πρέπει να είναι ικανός να θαυμάζει, να εκπλήσσεται και μερικές φορές να φθάνει σ' ένα είδος εκστάσεως ενώπιον της απεραντοσύνης του κόσμου της σκέψεως και διανοήσεως. Το κείμενο πού αναφέραμε προηγουμένως από τον Μέγαν Βασίλειον εκφράζει ταυτοχρόνως και μια άλλη άποψη παιδείας και μαθήσεως η οποία είναι βασική στο Ελληνικό και ειδικά στο Πατερικό πνεύμα: πρόκειται για την εκτίμηση της γνώσεως ως στοιχείου πού συνδέεται με την μέριμνά μας για τον άνθρωπο. Η Παιδεία συνδέεται ουσιαστικά και άρρηκτα με την φιλανθρωπία. Σπουδάζουμε ώστε να μπορέσουμε να έχουμε μια καλύτερη κατανόηση τόσο του εαυτού μας όσο και των συνανθρώπων μας, ώστε να μπορέσουμε να βελτιώσουμε την κατάσταση όλων των ανθρώπων. Ως Έλληνες και Φιλέλληνες και ως κληρονόμοι του Ορθοδόξου ήθους, εκτιμούμε την παιδεία ως ένα μέσο να συνδεθούμε στενότερα εν αγάπη με τούς άλλους ανθρώπους και όχι ως ένα εργαλείο για να επιβάλλουμε τούς εαυτούς μας επί των συνανθρώπων μας η εναντίον των συνανθρώπων μας. Εκτιμούμε τα επιτεύγματα της μορφώσεως και παιδείας αλλά εκτιμούμε επίσης τις αρετές της αγάπης και του ενδιαφέροντος για τούς άλλους. Γι' αυτόν το λόγο οι Πατέρες και οι Φιλόσοφοι της Αρχαίας Εποχής μίλησαν για την καλωσύνη, για την αγαθωσύνη, χρησιμοποιώντας την ίδια φράση - καλός καγαθός -, μια φράση η οποία συνδυάζει τις ιδέες της καλωσύνης και ομορφιάς σε μια κοινή έννοια. Μάθηση και παιδεία είναι στοιχεία με τεράστια ηθική σημασία. Αυτή είναι το τρίτο χαρακτηριστικό, το οποίο είναι βασικό στην ελληνική αντίληψη περί παιδείας: αληθινή γνώση είναι η γνώση η οποία προωθεί τον άνθρωπο ηθικά όπως και διανοητικά. Το ερώτημα, το οποίο τίθεται, είναι πώς πραγματοποιούμε το κριτήριο το οποίο μας προσφέρει ο Μέγας Βασίλειος σχετικά με την παιδεία. Μολονότι δεν μπορούμε όλοι να ταξιδέψουμε σ' όλο τον κόσμο όπως ο Οδυσσέας η να κάνουμε προσκυνήματα σ' όλη την περιοχή της εγγύς Ανατολής όπως ο Μέγας Βασίλειος, είμεθα παρά ταύτα όλοι ικανοί να πάρουμε κάτι από τον πλούτο της γνώσεως η οποία μας περιμένει στον κόσμο των Ελληνικών Γραμμάτων. Αυτή η κληρονομιά, η πολιτιστική και μορφωτική κληρονομιά παιδείας, είναι ένα δικαίωμα πού μας έχει δοθεί εκ γενετής. Τιμούμε την εορτή των Τριών Ιεραρχών με τον καλύτερο τρόπο εάν εισέλθουμε σ' αυτό το χαρμόσυνο και ανθρωπιστικό πνεύμα ερεύνης το οποίο οι μεγάλοι Πατέρες έδειξαν. Πραγματοποιούμε αυτό το έργο μελετώντας τα έργα τους, προς οικοδομήν μας, προσπαθώντας να αυξήσουμε την γνώση και την καλωσύνη, όπως εκείνοι έκαναν, και εφαρμόζοντας με ζήλο και επιμονή τις οδηγίες τους για παιδεία και διδασκαλία της θαυμάσιας Ελληνικής Γλώσσης, η οποία ενσαρκώνει μερικές από τις εκλεκτότερες ιδέες πού συνέλαβε ποτέ το ανθρώπινο πνεύμα. Τιμούμε επίσης αυτή την εορτή με το να υποστηρίξουμε δυναμικά το έργο των ημερησίων και απογευματινών μας Ελληνικών Σχολείων. Αυτά τα Σχολεία είναι πρωταρχικά μέσα με τα οποία η Ελληνο-Αμερικανική μας Κοινότητα μεταδίδει το δώρο των Ελληνικών Γραμμάτων στην επόμενη γενεά. Καθώς προβάλλουμε την αξία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αυτή την ημέρα, δεν μπορούμε παρά να αναγνωρίσουμε ότι τα Ελληνικά μας Σχολεία αξίζουν τη μεγίστη υποστήριξή μας. Είθε ο Κύριος και Θεός ημών διά πρεσβειών των Τριών Μεγάλων Ιεραρχών και Οικουμενικών Διδασκάλων να μας χαρίσει το δώρο να προοδεύσουμε στην γνώση πού είναι γεμάτη από χαρά και θαυμασμό και αρετή εις δόξαν της σοφίας και χάριτος Αυτού. Είθε ο Θεός να ευλογήσει τούς μαθητάς, φοιτητάς, διδασκάλους, υποστηρικτάς και ευεργέτας των Ελληνικών Γραμμάτων στις κοινότητές μας και σ' όλο τον κόσμο αυτή την Ημέρα των Ελληνικών Γραμμάτων. Με πατρική αγάπη εν Χριστώ, +Ο Αμερικής Δημήτριος |
